Jolanda

Jolanda

Pagina's

woensdag 22 februari 2017

Haakworkshop en kleur in huis!

Deze week heb ik met een vrouw uit onze kerkelijke gemeente een haakworkshop gegeven.
We hadden verschillende geluiden gehoord van mensen die zo graag eens haken zouden leren. We kwamen elkaar tegen en ons gesprek ging ongeveer zo:
"Ik heb zitten denken..."
"... Ja, ik ook, zullen wij...?"



 Low budget moest het, zo besloten we, goedkoop katoengaren en eenvoudige haaknaalden. We hebben een keer gebrainstormd en waren het al snel eens over het werkstukje: een vlinder, gemaakt van een rondgehaakt bloemetje. Het bloemetje had ik nog eens gemaakt, om het goed te kunnen laten zien. Daaromheen vouw je nl. het snoertje van lossen, met een extra lossentouwtje als voelsprieten wordt het zo een vlindertje.

Foto van mijn mbobiel, minder duidelijk...

We hebben ook nog wel andere dingen geprobeerd en bekeken, maar dit bleef toch een vrij makkelijk werkje waarin wel diverse steken naar voren kwamen en op één avond afgerond kon worden.

We hadden 11 deelneemsters, helaas was de 12e ziek, maar die kan volgende keer D.V.  nog aanhaken.
Want een vervolg willen we zeker doen, het was enorm leuk om anderen het haken aan te leren en heel gezellig met elkaar. We hadden ook wat boekjes en zelfgemaakte spullen meegebracht zodat de deelnemers nog meer zin in het haken zouden krijgen. Het was een gemegd gezelschap, oudere dames en jonge meiden bij elkaar. Leuk!

Er waren ook herintreders zogezegd, dames die het haken in het verleden echt weleens hadden gedaan maar waarbij de zaken weggezakt waren. Zij moesten er echt weer even inkomen maar toen ze de slag weer doorhadden gingen sommigen als een speer! Diegenen die echt voor het eerst haakten waren trots op het resultaat. Het was wel goed dat ik vooraf thuis had geoefend met jongste dochter. Zelf doe ik over zo'n vlindertje een kwartiertje. Maar zij wel ruim een uur. Ik moest dus veel geduld oefenen. Eén van de deelnemers zei ook dat ze snelheid minder belangrijk vond (dat komt vanzelf), maar dat ze het wel belangrijk vond dat ze wist wat ze aan het doen was. Dat kon ik van harte beamen! Ik hoorde ook van verschillenden, dat hun oma's het weleens geprobeerd hadden te leren, maar dat die het werk steeds uit handen namen en kijk zó... rif, raf, roetsj hadden ze het zelf dan al gedaan.... Tja, zo leer je het natuurlijk niet. Je moet het zelf doen, oefening baart kunst!

Er was ook een mevrouw die zelf thuis al had zitten prutsen aan een beestje, maar wat nijdig werd omdat het steeds maar niet lukte. De openingen tussen het haakwerk bleven veel te groot... Ze had het hele zaakje meegenomen, het was zo'n zelfmaakpakket. Maar daar zat een bolletje wol bij, veel te dik voor zoiets. Ik heb aangeraden een bolletje katoen te kopen en nog wat tips gegeven, hopelijk gaat het nu lukken. Maar dat snap ik dan écht niet van zo'n winkelbedrijf. Als je toch de moeite neemt om zo'n haakpakketje samen te stellen, stop er dan wel deugdelijk materiaal in!

Toen ik met de voorbereidingen bezig was, kwam ik de bloemetjes tegen die ik anderhalf (zoiets) jaar geleden al gehaakt had en ik besloot dat ik nu meteen maar het hele werkstukje af ging maken:

Blaadjes erbij gehaakt...

Knopen van action die ik daar niet kon laten liggen en ik bewaar in glazen potjes.

Knoopjes op de bloemetjes genaaid.

En op twee chenilledraden geplakt, die ik in elkaar had gedraaid en gevormd tot een hart.

Detail...
Het patroon en idee komt uit een nummer van Simply haken van een paar jaar geleden.


Tot slot hadden we ook nog een tulpenvaasje gemaakt, dit patroontje is wel iets moeillijker. Komt uit de Landleven, maar ik heb een klein hakpotje gebruikt en 48 lossen opgezet (i.p.v. 54).

Ik wil er ook nog een maken in het rood/rose...

En toen kwam jongste zoon thuis met een werkje van school dat hij nog af ging maken...

Een weefwerkje

Hij vond het zo wel goed...

Nog meer kleur in huis!








vrijdag 3 februari 2017

Stola en vogellatijn

Om toch maar eens wat van me te laten horen...
Gelukkig kan ik alles wel weer doen met mijn arm, maar ik voel 'm nog wel de hele dag door.
Schrijven lukt weer helemaal. Daar ben ik erg blij om, want ik schrijf tegenwoordig altijd mee tijdens de kerkdienst. Zo kan ik veel beter mijn aandacht erbij houden. Niet dat ik alles letterlijk opschrijf, maar ik vat samen onder het luisteren en kernachtige uitspraken onthou ik zo beter.

Na een paar weken waarin het haakwerk noodgedwongen stil lag, heb ik nu mijn stola afgehaakt.

Hij is niet zo erg groot, maar ik vind zelf het motiefje erg leuk, die blaadjes.

Gelukkig is het ook nog goed gekomen met de vogeltjes in de tuin. Het heeft wel een paar weken geduurd, maar ze kwamen. Eerst de koolmezen, een paar dagen later de pimpelmezen en tussendoor steeds een dikke vrouwtjesmerel. Natuurlijk ook de roodborst en de altijd rumoerige mussen. En op een dag riep jongste zoon ingehouden-verrukt dat er staartmeesjes waren! Hij had nog gelijk ook. Een week lang zijn ze bijna dagelijks geweest, zo rond de middag en zoals altijd in een groepje.

Je ziet hier de mooie bruine rug, verder zijn deze meesjes zwart-wit. 
En heel kwiek en beweeglijk.


Verder zijn de dagen gevuld met van alles. Ik had elke week een bezoek gepland, er was een open avond van school, nog andere zaken meer en ook nog zoiets als het huishouden ;-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...