Jolanda

Jolanda

Pagina's

woensdag 28 september 2016

Vorderend verfwerk, druiven en kastanjes

Inmiddels ben ik ook toegetreden tot de verfploeg... zij het met kleine poosjes, telkens maar een uur ofzo, maar alle beetjes helpen bij deze enorme klus. Zo draag ik toch een klein steentje bij aan de grote muur ;-)

Een paar tubes plamuur heeft mijn Farmer al leeggemaakt in vele kozijnen. Verrotte glaslatjes vernieuwd, en schoonmaken, schuren, schoonmaken en verven - en dat soms nog in herhaling..
Hoeveel zou het wel kosten als we het zouden laten doen? (M.a.w. wat sparen we niet uit?)

Verven is het makkelijkst als de ramen er gewoon even uit worden genomen. Jongste dochter is toch op kamers... Ohw... eeehm tja.... vanavond komt ze alweer terug? Dan is de verf nog nat...


Maar Farmer zou Farmer niet zijn als hij niet een creatieve oplossing had - en een stuk board in de schuur.
Inmiddels hangen de ramen er weer keurig in.


Ondertussen heb ik ook nog wat appels en peren geplukt, tomaten weggewerkt en eindelijk eens druiven geoogst. De druif hadden we al een paar jaar staan maar de oogst viel nog steeds erg tegen. Hij staat op de veranda, dus overdekt maar wel in vaste grond. Dit jaar zijn ze dan toch goed geworden.


En hoe: lekker zoet!


Als ik Hond uitlaat krijg ik kastanjes op m'n dak... Vooral jongste zoon kan ze goed gebruiken.

 Kuilen vol.

Maar op een dag zijn ze ineens weer weg... Jongste zoon spaart ineens driftig weer lege boodschappen voor zijn winkeltje. Een geliefd spel onder de Farmertjes altijd geweest en al wordt het naderhand altijd een zooi, voor zolang als 't duurt is het leuk.


 De kastanjes doen nu dienst als aardappels!

En zo zijn we met zomers weer de herfst ingegleden. De zwaluwen die nu nog bovenaan mijn blog pronken, zijn ook verdwenen. Mooi weer of niet, de dagen worden korter en zwaluwen vertrekken graag bijtijds.
Het is nog prachtig weer voor het verfwerk maar we zien de droogte om ons heen...

Scheuren in de grond.

En dit kattebeestje heeft niets met dit blogje te maken maar 'k vind het zo'n mooi plaatje.
Twee kleine katertjes hebben we nu nog, ééntje is toch nog weggegaan naar een nieuw adres.



vrijdag 16 september 2016

Mijmering, schilderwerk en laat vakantiegevoel tussen de peren

In de vroege ochtend verzamel ik de was en bij het zoeken naar donker goed moet ik denken aan het blogje dat ik anderhalve week geleden schreef. Daar ging het over de gordijntjes die ik maakte voor jongste dochter, uit afgedankte gordijnen. Terwijl ik een vreselijk warm vest vis uit de wasmand van oudste dochter en me erover verbaas dat ik dit nu tegenkom met het snikhete weer, denk ik over het fenomeen consuminderen. Want in een van de reacties van dat blogje, schreef iemand dat ze het zo heerlijk consuminderig vond. En ik dacht toen: oh ja, dat kan ik er ook wel bijvinken als label: consuminderen. Wat ik maar zeggen wil is dat het voor mij vanzelf spreekt om zuinig te zijn en ik vergeet vaak dat dit tegenwoordig consuminderen heet. Als ik het goed heb begrepen valt onder dat consuminderen ook het minimaliseren,m waar je ineens veel over hoort. Alle overbodige spullen moeten weg, het huis uit. Dat vind ik ook een mooi idee, hoewel de uitvoering nog wel tegenvalt, om verschillende redenen. De gordijnen in kwestie kwamen via mijn schoonmoeder bij mij. Als zij ze gelijk had weggedaan, had ik niet zó low-budget gordijnen kunnen maken. Het is dus soms een dilemma: rommel opruimen tegen dingen bewaren. Ik prop ondertussen de wasmachine vol en bedenk: het wegdoen van dingen is goed als je vrij zeker weer dat je het niet meer zult gebruiken, lezen, spelen, wat dan ook. En bewaren van dingen die je ooit nog kunt gebruiken om iets anders mee te maken, is toch nog best nuttig. Hoewel ooit een verraderlijk woord is, want het kan de deur openzetten tot toch oeverloos dingen bewaren. Ik kom er niet helemaal uit, geloof ik.
Ik hou het er maar bij dat als je ruimte hebt om zaken op te bergen, dat het dan niet geeft als je bruikbare spullen en materialen achter de hand houdt. Want minder zooi in je huis is hoe dan ook wel prettig.

Ik dacht toen de kinderen weer naar school gingen dat ik weer eens lekker de tijd zou hebben om ruimtes op te ruimen. Het liep echter anders, want ik kwam daar nog lang niet aan toe. Stoofperen plukken, tomaten verwerken, het geklep van en naar school, boodschappen en de gewone dagelijkse dingen van het huishouden... Nee, het opruimen moet wachten tot de oogsttijd echt voorbij is. Winterwerk.

Mijn Farmer is begonnen met schilderwerk van de schuren en achterhuis, daarna is het huis ook nog aan de beurt. Ik dacht ook daarbij wel wat te kunnen helpen, maar zelfs dat valt tegen door het al genoemde. Gelukkig helpt oudste dochter mee als ze thuis is en ook mijn schoonouders dragen hun steentje bij. Zo fijn! Ze hebben meer voldoening van het opgeknapte houtwerk dan van een eventuele fietstocht die ze anders zouden kunnen maken in hun vrije tijd.

Want opknappen doet het! 

En zo ben je samen bezig, dat is zo fijn. Het is anders een heel grote klus, om in je eentje te doen, dan zie je er bijna niet doorheen.


Ondertussen fladder ik gewoon mijn eigen gangetje. Terwijl ik de peren pluk in betrekkelijke schaduw, met Hond om me heen, het geroezemoes van de verfploeg en het boerderijwerk op de achtergrond, beleef ik mijn vakantiegevoel...






vrijdag 9 september 2016

Tomaten!

Tenminste iets wat het goed doet dit jaar! 

De tomaten hebben het nog niet eerder zo goed gedaan. Zelf gezaaide dan. 

Zoals ik ook in Terdege schreef, haal ik de koppen uit de plant als ze 3 of 4 trosjes hebben. En inderdaad blijkt nu dat ze goed rijpen. Ze hebben ook een mooie maat, al zitten er ook wat kleintjes tussen. 

Eventjes laten koken

Door de roerzeef.. pure tomatensap!

Heerlijke zelfgemaakte tomatensoep.

Op naar de volgende ronde...

Fijn weekend!

dinsdag 6 september 2016

Terug in de bankjes en nieuw gordijn van oud

Gisteren was de eerste schooldag weer voor de jongste twee jongens. Met gepaste tegenzin gingen ze naar hun nieuwe lokaal met nieuwe leerkracht. Leuk wel weer om de vriendjes te zien, de lessen nemen ze dan maar op de koop toe ;-) Maar stiekem vinden ze 't ook weer leuk. Jongste zoon is nu in groep 5 beland en heeft voor het eerst aardrijkskunde en geschiedenis, heel interessant. En middelste zoon zit in groep 8.

Wie ook weer voor het eerst naar school ging, is jongste dochter. Het tweede jaar in, en nu voor het eerst op kamers. Spannend en leuk. In de vakantie hebben we het nodige daaraan voorbereid. Het is maar een klein kamertje waar maar net een bed en een stoel in past. Ze hebben een gezamenlijke keuken en woonkamer, dus verder ruimte genoeg.


Ze heeft het oude maar nog goed bruikbare stapelbed van de jongens zelf van een ander kleurtje voorzien, zo heeft ze ruimte extra om wat spullen op het benedenste bed te zetten. Oma maakte van een krijgertje een gordijntje ervoor.


Ik maakte van andere afgedankte gordijnen een nieuw lussengordijn, dat was veel meten en knippen geblazen. De bovenkant waar de oude plooien hadden gezeten, was slecht en versleten maar de onderste stukken nog heel goed bruikbaar.


We kochten een bezemsteel als roe, er lag nog een oude maar die was net wat te kort. Farmer boorde en draaide een paar haken in de muur en twee kleine gaatjes in de roe, zodat die zo op de haken blijft rusten.
Ik bedacht dat embrasses ook nog wel leuk en handig zouden zijn, zo'n lussengordijn gaat toch wat stroef en met een embrasse kun je het gordijn nog beter opzij hangen, staat bovendien nog leuk ook.


Hoe maak je die ook weer? Ik herinnerde me een patroontje wat mijn zus me ooit toeschoof. Ik knipte dus een soort slagtandvorm uit en het werd heus wel wat. 


Kosten waren dus alleen de bezemsteel en de uurtjes die we niet tellen. Schroeven e.d. lagen allemaal nog ergens in een bak, zelfs embrassehaken. En het was leuk om te doen, al had ik me wel een beetje verkeken op de tijd die ging zitten in al die lussen. Maar weggezakte kennis is weer opgefrist dus dat is ook wat waard ;-)

Heerlijk ook weer, het normale ritme! Hoewel even wennen dat jongste dochter nu ook de hele week van huis is. In de weekends komt ze wel thuis. Met een berg was, waarschijnlijk. En een hoop verhalen denk ik.





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...