Jolanda

Jolanda

Pagina's

donderdag 24 maart 2016

Eerste tuinwerk

Oh ja, we hadden nog een tuin...:-)
Het kasje hebben we klaargemaakt.

Ik heb een ouwe tuintafel erin gezet voor het zaaien in bakjes e.d., eindelijk een prettige werkhoogte.
Ik heb prei gezaaid en tomaten en verder nog niets, dat komt de komende tijd.

Wat gaan die tomatenplantjes hard!

 De moestuin is in elk geval gespit!
Middelste zoon probeert het ook eventjes mee. 

Ook in de voortuin een stukje schoongemaakt. Ziet er gelijk beter uit. Ik denk erover na wat in die rand moet.

Zo blij dat ik het paadje naar de voordeur afgelopen herfst nog een goede beurt had gegeven. Nu heb ik alleen even met de bezem erlangs gezwiept.

Het weiland ziet bruin. Dat komt door de vorst van een paar weken terug. 
Komt wel weer goed, duurt even.
Ze zeiden dat de natuur wel tot 6 weken vooruit liep. Maar dat is nu weer een stuk teruggezet.
Je ziet maar; je kunt er niks van zeggen.







maandag 21 maart 2016

Gymtas en speelbroeken

Ja hoor, oudste zoon vond de gymtas best. Eerst was hij niet zo erg enthousiast, maar dat kwam omdat hij de tas toch wel erg groot vond. Ik eigenlijk ook wel, dus heb ik 'm wat ingekort. Nu is het beter en alles past er goed in, door de ruime bodem. En inderdaad wilde middelste zoon ook wel zo'n mooie gymtas.
Maar... hij wilde toch ook wel erg graag een speelbroek van die stof! Gelukkig vond ik toch nog een goede gymtas voor hem, ineens kreeg ik een ingeving waar ik dat soort tassen misschien ook nog gelaten had... en ja hoor, een mooie blauwe. Best.



Dus maakte ik een broek voor hem. Nu of nooit, en nu heeft hij er nog plezier van. Ik heb een joggingbroek op een stuk papier gelegd, er ruim omheen geknipt.


Ik weet nog wel een beetje hoe zo'n broekpatroon eruit ziet, met zo'n punt voor het kruis. De naden in de goede volgorde gestikt, elastiek in de taille en voilà.


Nu wilde jongste zoon ook nog wel zo'n mooie broek dus de laatste lap ging daaraan op.
Nu zijn er nog restjes over, die ik dan maar weer bewaar want wie weet waar je het nog voor gebruiken kunt...


woensdag 16 maart 2016

Een welbesteed uurtje

Nadat ik al heel wat kasten in huis opgeruimd had, keek ik eens bij mijn voorraad lappen. Ik naai haast nooit meer. Zelfs verstelwerk maar af en toe. Gelukkig houden de jongens hun broeken nu veel langer heel. Want dat verstellen is natuurlijk ook niet het allerleukste naaiwerk...

Maar wat een voorraad aan lappen had ik! Ik denk dat het herkenbaar is voor veel mensen die vaak naaien, maar ik zag het mezelf nog niet zo gauw weer doen. Ik heb een aantal lappen verkocht. Want kleding zal ik helemaal niet zo gauw meer maken. Wat ik nog wel bewaard heb, zijn goede lappen spijkerstof en andere katoen. Daar ga ik misschien nog weleens wat mee doen. Het lijkt me wel aardig om gewoon leuke dingen van stof te maken, maar kleding, ach daar ben ik toch nooit zo erg goed in geweest. Nooit naailes gehad, wat ik achteraf wel een beetje jammer vindt. Vroeger heb ik voor de meisjes wel veel jurkjes e.d. genaaid. Veelal makkelijke patronen ;-)

Onder die lappen die ik wél wil bewaren, zitten ook een paar camouflage lappen. Ooit gekocht, om er een speelbroek voor de jongens van te maken en één lap had ik ook gekregen, geloof ik.
Toen ik de lap zag, kreeg ik een goed idee.

Oudste zoon heeft nl. een te kleine gymtas. Zo'n gekregen geval van de school zelf, en een heleboel anderen hebben dezelfde tas, dus natuurlijk was het ook onze zoon al eens overkomen dat hij de verkeerde gymtas mee naar huis had genomen. En iemand anders de zijne, want er hing geen enkele andere tas. Hoe bestaat het, want de naam van zoon staat met knoeperds van letters op de voorkant van de tas, maar ja. De tas die zoon bij zich had was van een meisje, want er zat meisjesdeo in de tas. Ik heb het shirt (wat ondanks deo vreselijk naar zweet stonk) uitgewassen en weer meegegeven. Inclusief instructies waar en hoe hij moest vragen naar zijn eigen tas... maar gelukkig, daar hing zijn tas, gewoon aan de kapstok.  Hij hing de andere er gewoon weer voor terug. (En zag later dat die ook weer weg was ;-))

Maar die tas is te klein. Had hij aan het begin van het schooljaar al nieuwe gymschoenen gekregen, nu waren die al weer te krap en togen we stadswaarts om nieuwe te halen. Maatje zeeschuit al zo onderhand, en daarmee was de tas al vol. Maar voor gym heb je ook nog een shirt en trainingsbroek nodig...


Nieuwe gymtas kopen... ? Daar had ik niet zoveel trek in... Toen zag ik dus de lap.


Wel even gedacht en gezocht naar een patroon. Want ik wilde een tas met bodem, dat geeft meer volume. Uiteindelijk heb ik een basaal  patroon gevonden, wat ik hier en daar aanpaste. Ik heb geen voering gebruikt, want het is een stevige lap, aan de binnenkant lichtgekleurd, zoals je op de volgende foto kunt zien.


Ik had nog een stukje keperband (of hoe heet dat) wat er wel bij kon, geen oogjes die je er doorheen kunt slaan maar wel sleutelhangers-ringen... ook bruikbaar.  Het was even onwennig, zo achter de naaimachine. Bij het afwerken van de tunnel bovenin de tas had ik een verkeerde volgorde, maar 't kwam goed.


Hoekje eruit geknipt om een tas met bodem te krijgen. 


Zie je wel, mooi afgewerkt.



Geel koord uit de bewaardoos, ergens van een kapot iets gehaald, dat bewaar ik dan. En daar vind ik de tas wel van opfleuren ook nog.


Wat was het leuk om weer eens zo'n klusje te doen. 
Ik ben benieuwd wat zoon er van vinden zal, als hij thuiskomt...!
Het is een flinke tas geworden, op de groei gemaakt zullen we maar zeggen...
En ik denk dat ik gelijk de andere camouflagelap ook kan aanspreken, want ook middelste zoon heeft tijdelijk een gewone plastic tas, omdat de zijne stuk is gegaan. 
Het zit nou nog vers in m'n hoofd, dus zal het vast sneller gaan :-)




dinsdag 1 maart 2016

Boerderij als speelbal

Zo lang het duurt is het droog. Lekker weer. Beetje vorst.
Eindelijk kan mijn Farmer de mest uitrijden. Nodig is het, want de silo zit vol!

De meeuwen zijn er als de kippen bij!

Lange tijd was er angst voor teveel mest, maar nu las ik weer in de krant dat er een tekort aan fosfaat dreigt, de bodem dreigt te arm te worden...
Zo lijk je wel een speelbal te zijn van de voors en tegens van jan en alleman, waardoor er wel allerlei regels komen waaraan je maar weer moet voldoen.

Zoals onlangs die motie van Marianne Thieme over dat een kalf langer bij de koe moet blijven.
Het heeft mij verbijsterd dat zomaar -huppekee- zo'n motie wordt aangenomen. Zonder dat eerst grondig onderzoek is gedaan. Maar je kunt nog zoveel onderzoeken doen (en door wie het wordt gefinancierd, die bepaalt volgens ons al de uitkomst), als er vreemde conclusies uit worden getrokken schiet je er nog niets mee op.

Want is het zoveel beter, dat kalf bij die koe?
Het lijkt het beste. Het is zo'n mooi gezicht, een pasgeboren kalf bij zijn moeder.
En zoo zielug, aan een speen moeten drinken.... - wat van al die kinderen dan, die zonder de moederborst ook zijn groot geworden? (Komt daar ook een motie voor, dat elk kind verplicht wordt om borstvoeding te krijgen? En wat dan als dat niet lukt?)

Maar:
- Een koe kan een kalf doodliggen. Bij ons was het een paar jaar geleden nog gebeurd, dat een moeder op haar kalf ging liggen. Het kalf was dood. Dit wil je niet!
- De GD (gezondheidsdienst voor dieren) heeft jarenlang al als protocol: Kalf zo snel mogelijk na de geboorte in een eigen hokje. Om mogelijke overdracht ven dierziekten te voorkomen. Bij ons blijven de kalveren meestal tot de eerstvolgende melkronde bij de moeder.
- De stal is niet berekend op deze langere gezamenlijke verblijven. Als er meerdere koeien in een periode zijn die net bevallen zijn, geeft dit problemen. Dan zouden we de stal weer moeten gaan aanpassen. Wie zal dat betalen? Zoete lieve Gerritje is hier nog nooit langs geweest...
- Een langere hechting betekent zonder meer een moeilijkere scheiding. Als het kalf dan uiteindelijk toch moet worden weggehaald, kan de koe in kwestie zeer agressief worden. Boer over het hek geworpen, ziekenhuis...  En als dit nog wel goed gaat, blèren ze nog veel langere tijd naar elkaar. Dát is pas zielig!

Mijn blog heeft geen poltieke insteek.
Maar het raakt ons in ons bestaan.
Bovendien krijg je weer zo'n etiket opgeplakt als zou je geen hart voor dieren hebben.
Het is nota bene onze bron van inkomsten, daar zorg je juist goed voor. Bovendien houden we van dieren, anders ben je geen veeboer.







Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...