Jolanda

Jolanda

Pagina's

zaterdag 31 januari 2015

Kas(t) uitgespit (maar nog niet omgespit) en tuinzaad besteld

Het lijkt toch echt weer een kwakkelwinter te zijn dit jaar. Wind en nattigheid.
Ik heb in het kasje de oude rommel weggehaald: de tomaten- en komkommerplanten, alles hing nog doods aan de touwen. Nu is het daar klaar om gespit te worden. Mijn Farmer heeft het oude aardbeiveld omgespit, daar moeten straks de aardappels in. Het nieuwe veld met de jonge plantjes (uitlopers van de oude aardbeiplanten) ligt ernaast. Dit hoeft niet elk jaar, maar het oude veld was al zeker 4 jaar geleden beplant dus dan moet het wel een keer.

Verder is het buiten nu niet zo goed toeven voor mij. Ik heb kou gevat, verleden week zaterdag deed zelfs het ademhalen pijn. Gelukkig is 't nu veel minder maar ik heb er nog steeds last van, zeker bij het niesen en hoesten en bij het inhaleren van de puffers.
Gelukkig kan ik wel het gewone huishouden doen. Het gaat alleen wat trager. De extra dingen die die ik van plan was te doen moeten dan maar wachten en anders gebeurt het maar helemaal niet.

Ik heb wel alle kasten van onze slaapkamer opgeruimd. Ik had de verwarming daarvoor even lekker omhoog gedraaid, normaal is het koud boven! Alle dingen goed uitgezocht: ben ik echt nog van plan dit te dragen en zo ja, waar combineer ik het dan mee? Bij ja ging het weer de kast in en bij nee in de zak. Zo draag ik gerust iets wat ik prettig vind zitten tot het echt versleten is (jarenlang dus) terwijl ik ook weleens dingen heb die eigenlijk helemaal niet zo fijn vind zitten. Die doe ik dan toch weg. Samen met de dingen die echt te oud werden was het nog een hele stapel. En alle kasten zijn weer overzichtelijk.

Wat ik ook deed is zaad bestellen. Dit keer niet bij de winkel waar ik ze anders meestal haalde,
maar ergens anders, een bedrijf met goede papieren en al lang bestaand. Van der Wal zaadhandel. Goedkoper en veel meer keus. Ik krijg het binnenkort allemaal thuisgestuurd, incl. pootaardappels en plantuien. We zullen zien hoe dat bevalt. Ik krijg zin in het nieuwe tuinseizoen! (En in de zon.)




woensdag 28 januari 2015

Beeldhouwer in de dop

En heel even lag er zaterdagochtend weer sneeuw. Het begon echter meteen daarna al te dooien.
Gauw-gauw nam Jongste zoon de kans waar om een sneeuwpop te maken.
Opa en oma hadden vanuit hun keukenraam een prachtig zicht op wat hij deed. Hij plakte een hoopje sneeuw ertegenaan, wreef hier en daar over de pop heen voor het vormen en keek dan weer van een afstandje toe naar het resultaat, zijn hoofd een beetje scheef. Het was net een beeldhouwer, zo vertelden ze aan mijn Farmer.


Oudste zoon maakte er foto's van. Ik was zelf niet erg lekker.


Jongste dochter kwam er ook nog een maken en zo stond het stel te pronken. 'k Vond ze er wel wat verwaand uitzien zo...met die neus zo nuffig omhoog, maar die neus wou niet anders, zo verzekerden ze me. Hij keek natuurlijk of het ging vriezen of dooien... maar helaas had hij maar 'n kort bestaan. Aan het eind van de dag lag er slechts nog een hoopje.


In de tuin moet nog een hoop gebeuren maar wat is het alles nat en klef en guur. Ik wil graag deze week het kasje goed opruimen. Daar is het tenminste wat beschut. En het zou leuk zijn als we daar in ieder geval op tijd kunnen beginnen.

dinsdag 20 januari 2015

Verjaardag en kraambezoek

Jongste zoon was vorige week jarig. Hij werd zeven. Wat een grote knul wordt ons kleine ventje... Voor de familie hielden we het zaterdagmiddag en ik was nog bezig met de hapjes toen mijn Farmer binnenkwam met een droevig bericht uit de (bredere) familiekring. Wat wordt zo'n dag dan ineens anders. We zagen geen reden om de verjaardag af te blazen, het was tenslotte voor het kind. En het was goed om ook nu als familie bij elkaar te zijn.


 Ik was blij dat ik alleen 's middags de visite had, want het mannetje was afgedraaid 's avonds.
De dag ervoor had hij zijn kinderfeestje al gehad.

Maandag ging ik op bezoek bij een nichtje van me, waar ik een poosje rondstapte met het kleine achternichtje op m'n arm, die dat duidelijk heel best vond ;-)


Ik had in de kerstvakantie gauw het bungelkoetje afgehaakt dat ik als kraamcadeautje wilde geven.
Ik mocht het nauwelijks weggeven van ons eigen kroost maar ik zei dat ik het patroon had dus kon ik er áltijd weer één maken...  Ik kan trouwens gelijk weer beginnen met een ander beestje want mijn andere nichtje is ook weer in verwachting.




dinsdag 13 januari 2015

Biebmoeder

Dit is nu weer een druk weekje waarin ik de (kasten)schoonmaak even laat voor wat het is.
Gisteren met de administratie bezig geweest. Aan het eind van de week een verjaardag. En een kinderfeestje. Woensdagavond laat de PWS-presentatie van Jongste dochter, vanmiddag naar de school voor de bibliotheek.
Tja, dat wilde ik ook nog eens vertellen... ik zit tegenwoordig weer op school.

Ze doen bij ons op de basisschool mee met het programma "de bibliotheek op school".
Er staan een paar rekken die eigendom zijn van de openbare bibliotheek, dat is de zogenaamde wisselcollectie. Studieboeken, leesboeken en prentenboeken. Halverwege het schooljaar worden die boeken weer opgehaald en dan komen er weer nieuwe boeken voor de tweede periode. Er wordt bij de keuze voor de boeken goed rekening gehouden met de identiteit van de school. Maar ik heb wel gemerkt dat de school zelf ook nog wel moet blijven opletten.
De boeken die de school al had moeten we invoeren in een computerprogramma, dat is een hele klus. Ook alle uitleningen moeten vanaf nu in dat programma worden bijgehouden. Ook het opruimen van de boeken en netjes houden hoort tot de taken.
Het zit allemaal nog in de beginfase en er is nog wel wat onduidelijkheid maar dat zijn mijn zaken niet zozeer (al denken wij als biebmoeders wel mee). Ik ben er dan vooral voor de kinderen. Het sprak mij meteen aan. Zoals de trouwe lezer weet ben ik dol op boeken. En zo'n biebmoeder wezen, dat leek me wel wat voor mij. Grappig is dat toen ik mijn moeder ervan vertelde, zij meteen opmerkte dat het echt iets voor mij was want als kind zat ik er altijd al meteen bij als de boekenkast uitgedaan en opgeruimd moest worden!

De kinderen reageren er leuk op. En ik vind het leuk om te doen. Een kind dat je even helpt met zoeken... die jongen die met een groot boek over zoogdieren al bladerend terug loopt naar zijn plaats... het meisje dat me toevertrouwt dat ze dit boekje graag wil lezen, want....
En dan heb je nog de kinderen die lezen niks aan vinden. Die probeer ik dan te stimuleren, maar dat valt niet altijd mee.

En als de school weer eens vraagt om ergens mee te helpen of te rijden (want wat zijn er vaak hulpouders nodig!), dan hoef ik nu niet meer te reageren, want ik vind 1 middag in de week meer dan genoeg. Helaas zijn er nog te weinig biebmoeders, het valt niet mee om er mensen bij te krijgen. We zijn nog steeds maar met ons tweeën en dat is veel te weinig.

En dan heb ik deze week alweer het derde stukje voor Terdege in te leveren. Gek idee, dat ik al met mijn derde bijdrage bezig ben terwijl de eerste Terdege waarin ik schrijf nog moet verschijnen.
Maar deze week zal die dan komen.

Ik heb het druk ja. Maar er zijn veel leuke dingen bij. En dat geeft ook weer voldoening en een bepaald soort energie. Bovendien leer ik om de normale huishoudelijke dingen met meer planning en daadkracht te doen. Het is er bepaald niet saaier op geworden!



vrijdag 9 januari 2015

Lichttherapie, koekenbakkerij en schooljuf spelen

Het is echt winterslaapweer, bromde mijn Farmer vanmorgen. Gisteren regen, nu veel wind... het zou fijn zijn als er toch nog een beetje vorst kwam, dan droogt de boel ook weer een beetje op. Wat een plassen op het land!
Sinds kort heb ik een daglichtlamp en zit ik elke morgen een poosje voor die lamp. Ik merkte al de eerste dag effect. En ik ben zo blij dat ik nu wat meer energie heb. Die overheersende vermoeidheid werd zo vervelend en frustrerend. Ik werd er ook somber door.
Nu kon ik beter opschieten met het opruimen en schoonmaken van de woonkeuken. Vrijwel alle kasten zijn gedaan.

Nu Jongste zoon zijn B heeft gehaald en dus geen zwemles meer heeft en blijkbaar goed was uitgerust in de vakantie mocht hij ook voor de eerste keer naar de kinderclub van onze kerk. Daar mogen de kinderen al komen vanaf groep 3 maar jongste zoon was daar nog niet heen geweest omdat het voor hem veel en veel te laat werd. Nu mocht hij het een keertje proberen. Hij vond het erg leuk maar wat was hij moe! We zullen het per keer bekijken denk ik.

Nadat ik de jongens had weggebracht voelde het gek leeg aan en besloot ik koekjes te bakken.
Met havermout en fijngemaakte walnoten. Omdat Middelste dochter voor ons had gekookt die avond had ik er echt zin om zelf nog iets te fabriceren. En ja hoor, ook deze keer viel het me na afloop op hoe veel voldoening het geeft.

Ik ga je eens lekker maken met wat foto's...

Het was een uitgeknipt receptje uit de krant van een tijd terug. 

Ik kwam het tegen tijdens het opruimen- hoe handig, dat geruim!

Een tijd geleden kocht ik een groot blik met koekkruiden van de plaatselijke bakker. 
Genoeg om een poos mee vooruit te kunnen.

En daar zijn ze al klaar.
Ik heb de voorraadblikken vervangen door deze potten met Franse sluiting voor het bewaren van allerhande zaken. 

Alles blijft er langer vers in. 
Knapperige koekjes wil je toch het liefst?
Niet dat ze heel oud zullen worden hoor.

Toen de jongens later naar bed waren heb ik het profielwerkstuk van Jongste dochter op haar verzoek nagekeken op spellingfouten. Daar was ik wel even zoet mee. Niet dat er zoveel fouten inzaten, dat viel erg mee, wat werkwoordsfoutjes (d of t's) en soms een kromme zinsopbouw door een woord teveel of te weinig. Maar verder zag het goed uit vond ik. Volgende week hebben ze (ze doet het samen met een vriendin) de presentatie ervan. Ik ben benieuwd, het doorlezen ervan was al heel leerzaam! Het gaat over traumatische gebeurtenissen. Dit onderwerp sluit goed aan bij de beroepsstudie die beide meiden na de havo willen gaan doen.

Straks ga ik in de tuin boodschappen doen, ik wil vanavond boerenkool eten. Echte winterkost!








maandag 5 januari 2015

Blessures, vogelhuisje en schoonmaaktijd

Allereerst aan alle lezers alle goeds gewenst voor het nieuwe jaar!

Het was een mooie maar ook drukke kerstvakantie. De jongens hadden de sneeuwpret gehad en verder hebben ze zich ook goed vermaakt. En ja, daar hoort een partijtje stoeien ook bij.
Ze hebben mijn Farmer ook goed meegeholpen. Voor de klussenkaart (voor de SDOK) die ze op de club hadden gekregen maar ze hebben zelf ook nog wel een zakcentje verdiend.

Met de kerstdagen hebben we spelletjes met elkaar gedaan. Op nieuwjaarsdag zijn we naar mijn moeder gegaan en daarna naar mijn broer en schoonzus (zus van mijn Farmer) die dit jaar de nieuwjaarsvisite voor de Farmerkant van de familie waarnam. Zij had lekkere hapjes klaargemaakt en bij thuiskomst hoefden we niet meer te eten maar kon er meteen gemolken worden. Het was een gezellige dag.

Mijn Farmer heeft zich daags voor de Kerst in de vinger gesneden, een behoorlijke jaap. Het bloedde flink en nadat het verbonden was heeft hij steeds een plastic handschoen gebruikt bij het werk. Het ziet er gelukkig goed uit (hij heeft al zo vaak wat gehad...).
De dag voor ouwejaarsdag schopte er een lastige koe tegen zijn andere hand aan, die daarop duidelijk dik werd. Ook dat is nu gelukkig een stuk minder maar ik heb 'm wel gezegd dat hij nu toch heus eens wat voorzichtiger moet zijn met zichzelf...

En het volgende is al wat langer geleden maar het vermelden nog wel waard.
Ik had op een gemeenteavond een vogelvoertaart gekocht. Het ding lag nog in de keuken te wachten om buiten neergezet te worden. Voorheen hadden we een voerhuisje in de achtertuin staan maar dat was in de loop der jaren stuk gegaan. Nu bedacht ik dat we beter in de voortuin iets konden neerzetten. Want de hond zou anders te veel lopen vervelen bij zo'n huisje.
Ik besefte natuurlijk wel dat mijn Farmer altijd weinig tijd had dus vroeg ik enkel om een plank op een stok voor de vogeltaart. Want inmiddels was Hond in een stoute bui de keuken eens ingeslopen en had al een hap genomen van het vet op de taart!

Toen bleef hij op een zaterdag een hele ochtend in de werkplaats, oudste zoon was bij hem. En na wat geheimzinnig gedoe mocht ik een blik in de voortuin werpen...


Wat een mooi voederhuis! De vogeldingetjes die de jongens ooit op school of club hadden gemaakt, hebben ze er ook ingehangen. Het dak toonde eerst kaal maar na wat gesnuffel op de hooizolder zagen ze dit rieten gevalletje en dat maakte het huisje helemaal áf!

Oudste dochter was die ochtend een vriendin wezen helpen en ze vroeg die middag of er al voer geladen was... Huh! Zei mijn Farmer, "wanneer had ik dat moeten doen? We zijn een vogelhuisje gaan halen in de doe-het-zelf-zaak!"


Ik heb zelf een mooie start gemaakt in het nieuwe jaar: 'k heb alle bijkeukenkastjes schoongemaakt en opgeruimd. Het is nu of nooit, als het straks weer voorjaar wordt, heb ik geen tijd meer om extra dingen te doen. Dus ben ik van plan de komende weken steeds een ruimte van het huis goed aan te pakken.
De slaapkamers van de jongens hebben we zaterdag samen gedaan. Lekker opgeruimd en schoongemaakt, lekker schoon beddengoed en ik heb gelijk maar hun haren geknipt. Klaar voor een volgende schoolperiode.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...