Jolanda

Jolanda

Pagina's

dinsdag 30 september 2014

De boog met kleuren

Hebben jullie die mooie regenboog verleden week ook gezien?
Bij ons kon je hem helemaal rond in de breedte zien. Het was te breed voor op 1 foto. En ik kan al die trucjes niet dus daarom laat ik het gewoon zien met 2 foto's .

Rechts

Links. 
Als je goed kijkt kun je hier zelfs een stukje van een tweede boog zien (links van de eigenlijke boog).

Nog een plaatje omdat ik die zo mooi vind.
Het blijft bijzonder om de boog te zien.
Hij spreekt van Gods trouw.






maandag 22 september 2014

Vier kuilen met maïs....

Het was steeds mooi droog weer en dat kwam goed uit: vorige week kwam de maïs. Maar eerst moest er nog plek gemaakt worden, er was nog een hopje over. Dat heeft Farmer omgekuild naar de....stal!

Gek hoor, een kuil(tje) in de stal.... Wel makkelijk bij slecht weer ;-)
De linkerkant staat nu toch leeg, de pinken en droge koeien lopen immers buiten en tegen de tijd dat die naar binnen moeten is dit hoopje wel weer weg.

We kopen de maïs tegenwoordig maar een klein perceel hebben we zelf ook nog. Alles kon in één middag meegenomen worden. We wisten niet precies hoe laat dat "ergens in de middag" zou wezen, dat zie je dan altijd vanzelf.
Ik had 10 minutengesprekken met de leerkrachten op school en daarna nog zwemles van Jongste zoon dus dacht ik het alles te missen. Maar ze waren laat in de middag en zo kon ik nog volop foto's maken.
Wat troffen we het dat het al een tijdlang zulk mooi weer was geweest want de grond was mooi droog. Anders zijn we echt úren bezig met het wegscheppen van de modderbende op het erf en op de weg. Nu niets, helemaal niets; heerlijk! Alles bleef prachtig schoon.
Ja, zo toonde m'n schoonvader zich ook tevreden: "..dat hebben we maar best gesnapt!"

De hakselaar maait het af, hakt het fijn en spuit het in de wagen.

Draaien....

...en verder gaat het weer.

De volle karren worden geleegd onder de toeziende ogen van de jongens.

Waarna de shovel de boel aanrijdt.

Het was best groen, daar zit weleens verschil in. 't Was toch ook wel rijp. 
Onze eigen maïs was iets bruiner.

Wat er ook bijhoort: de jongens rapen achtergebleven kolven op het land.

Close-up

Het werd doorwerken tot laat in de avond die dag! Gelukkig was het weer stabiel dus hoefde de kuil niet haastje-repje in het donker ondergedekt te worden. Dat deden we de volgende morgen. 

Kijk, je ziet dat het al droger is en verkleurd.
Midden onderaan de door Farmer geïmproviseerde koffietafel ;-)
Al die mannen die af en aan komen rijden lusten wel een bakkie natuurlijk.

Men denke niet zo licht over dat onderdekken, da's nog een best karwei alles bij elkaar.
Je staat zo een uur te scheppen enz.
We kwamen eigenlijk banden tekort. 
En we hoorden pas dat die zelfs nog weer verboden gaan worden? Je zou er toch niet goed van worden. 

Er is nog een aparte kuil gemaakt waar perspulp overheen gaat. Dit doen we elk jaar, van deze kuil  voeren we in de volgende zomer.

De perspulp kwam aan het eind van die middag. 
Dat zijn suikerbieten die gekookt en fijngemaakt zijn. Geraspt, zo ziet het eruit.
't Is een restproduct van de voedingsindustrie.
Het komt rechtstreeks van de suikerfabriek en is nog warm. De stoom komt eraf!

Links de perspulp, rechts de maïs. 
Perspulp zorgt voor energie.

Dat werkt mijn Farmer zelf over de maïskuil heen.

Waarna ook die weer dichtgemaakt moet worden natuurlijk...sjucht.

En oh ja.... er bleek ineens wat veel maïs te zijn... vorig jaar te weinig gehad of is 't nu toch meer? 
Enfin, nóg maar een kuiltje erbij. 
Vier maïskuilen... dat is toch niet normaal? 
Hihi, grapte mijn schoonmoeder; "een grote boer...!"



(Met extra veel foto's, zo kan dochter in het verre vreemde land ook beetje meebeleven....)





vrijdag 12 september 2014

Appels en peren geplukt

Deze week hebben we de appels en peren geplukt. Dat is altijd wel een leuk werkje. We hebben een aantal verschillende bomen staan. Het is allemaal niet naar fruittelerskunst gesnoeid maar toch groeien er vruchten aan. Elk jaar is weer anders en ook de opbrengst is dus steeds wisselend. Het is dit jaar nog aardig wat. Heerlijk, om weer een tijdje vers fruit in voorraad te hebben.

Kisten en trapje staan al klaar.

Jonagold.
Grote appels.

Elstars. 
Deze zijn dit jaar niet zo mooi en er was nogal in gepikt door vogels.

Mijn schoonouders, mijn Farmer en ik waren met ons vieren aan het plukken.
De kist was gauw vol. 

Ook peren (Conference) zijn er volop.

En dit jaar voor het eerst: stoofperen!
We hebben het boompje gekocht als zijnde een Gieser Wildeman, maar we dachten dat die toch kleiner waren en wat donkerder, dus nu twijfelen we...
Maar smaken zullen ze vast wel, dat worden potjes genoeg voor de winter!

Van het bogerdje vandaan kijk je achter op de moestuin. 
De boerenkoolplanten kregen we van kennissen. 
Ik kreeg een telefoontje met de vraag hoeveel ik er had gewild?
Nou, doe maar een stuk of 10-15...
Nee, dat was niks! Minimum afname 25 stuks!
'k Geloof dat er nu wel zo'n 35 -40 staan. 
Maar ze staan er goed op!

Verder geeft de tuin maar een troosteloze aanblik.
Een groeizaam jaar, en het onkruid profiteerde driftig mee.
Toch groeit er tussen de woestenij nog het een en ander.

Ik draai me maar weer gauw om naar m'n trouwe makker.
Op dit moment iets leuker om naar te kijken.

En dan ineens doe ik nog een archeologische ontdekking...!
Primitieve inboorlingen die hier hebben gebivakkeerd.
Of waren het toch improviserende schavuiten?
Ik had het nog niet eerder gezien.
In een verscholen hoekje achter in de tuin.
Hoera voor de fantasie!



vrijdag 5 september 2014

Drukke donderdag, vreemde verjaardag

Het is eindelijk eens vast, droog weer en dat betekent natuurlijk maaien. Er stond een heleboel gras. Zóveel dat het niet bij te werken was. Daarom besloot mijn Farmer om van het gras van 1 perceel wikkelbalen te laten maken. Handig voor het bijvoeren van de pinken in de zomer. Het eerste deel van het gras ging woensdag op de kuil. Donderdag moest de rest nog. Schudden, ruggen, ophalen...

In de loop van de morgen kwam ook nog het telefoontje: Er is stro. Dat heb je altijd na een langere periode van regenachtig weer; alles tegelijk. En op dat stro zaten we ook al een tijd te wachten, dus om 4 uur toen de jongens thuis waren gingen we naar het akkerland waar wij het stro konden opladen. Het opgehaalde gras bleef in hopen liggen wachten.
 Eerst moest ik de auto's omruilen, de grote moest gekeurd worden (en nog een en ander aan gedaan) en met het Peugeotje knorde ik richting garage omdat daar nieuwe remblokken in moesten. Met de Opel ging ik daarna meteen door naar het stroland. Helaas was ik mijn fototoestel vergeten, het is altijd mooi om een plaatje te schieten van het land. Jammer dan.


We laadden twee wagens vol en terwijl de mannen het touw er nog omheen knoopten reed ik vast weer naar huis om eten te koken. Alles had ik al klaar gezet dus ik hoefde het alleen maar op te zetten. Toen mijn Farmer thuis was ging hij eerst ruimte maken voor de wikkelbalen, zodat die 's avonds zo neergezet konden worden. Ondertussen was het eten klaar en we gingen aan tafel.
Mijn Farmer ging eerst melken en de jongens hielpen na afloop mee met zwabberen (schoonmaken van de wachtruimte ed). Ik zei tegen Farmer dat hij nu toch eerst even moest eten...!
En daarna ging hij de hopen gras op een nieuwe kuil werken. Ondertussen werd het al donker en was de bedtijd voor Jongste zoon allang verstreken; hup, naar bed!

12 balen van ca 600 kg. gras.

En nu vanmorgen (vrijdag) heeft mijn Farmer het laatste gras gauw op de kuil gereden. Het werd ineens bewolkt al is het tot nog toe droog gebleven. Ondertussen streek ik de was weg, die zich had opgehoopt in 3 volle manden.

Plastic uitrollen, het moet daarna nog uitgevouwen worden.

Over het plastic komt een beschermzeil, pas als de kuil helemaal vol is hoeft dit zeil er niet meer op en komt er een tweede gebruikt plastic overheen.

Dit zijn de eerste kuilen van dit jaar.


Gisteren tussen alle bedrijvigheid door werd ik ook gebeld door mijn moeder en zus, die mij feliciteerden met de verjaardag van Oudste dochter... We vieren dat nu niet omdat zij afgelopen maandag naar Canada is vertrokken voor een stage van 6 weken. Heel vreemd hoor, maar met de moderne hulpmiddelen kunnen we gelukkig nog goed communiceren.
Nu het zo druk was misten we haar wel dubbel, anders had zij gemolken en kon mijn Farmer verder gaan. Maar ja, dan duurt het allemaal maar wat langer, gelukkig was het weer stabiel. En Oudste dochter heeft het daar goed naar haar zin, doet van alles op het gemengde boerenbedrijf en het is gezellig (een groot gezin).
Omdat we natuurlijk al wisten dat zij donderdag jarig zou zijn had Jongste dochter iets leuks bedacht. We schreven allemaal een groet en wens op een paar vellen papier en deden het in een envelop die we meegaven: Pas openmaken op donderdag! Ook de jongens hadden een eigen krabbeltje gedaan, zo lief. We missen haar gezelligheid.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...