Jolanda

Jolanda

Pagina's

woensdag 30 juli 2014

Voor het eerst abrikozen!

Een paar jaar geleden hebben we een abrikozenboompje geplant. In de strook rond de mestsilo hebben we nu een aantal (verschillende) vruchtenbomen staan.
En dit jaar is het zover: vruchten eraan! 

Het is zo'n mooi gezicht. Oranje vruchtjes zijn zo leuk om eens te zien na al dat rood van de bessen enz.
Het zijn er veel maar ze zijn vrij klein. Natuurlijk hadden we moeten dunnen... toch eens opzoeken hoe je dat het best kunt doen. Maar verder is het niet erg. Je kunt ze met de hand open breken om de pit eruit te halen. Ze zijn veel droger dan pruimen. Dus dat is makkelijk.

Kijk ze eens pronken!

Opa riep de jongens om ze te rapen; er waren er al gevallen.
De rest ook gelijk geplukt.
Natuurlijk houden we die wel apart. 
We verdeelden de zaak en wij (oma en spil) trokken ons weer terug in de keuken;-) 

Dit is echt mijn zomerhobby.
En nu kon ik ook eens abrikozenjam maken.
Kijk eens wat een prachtige oranje jam.
En wat is -ie lekker! Ik deed er per kilo het sap van 1 citroen bij.
Abrikozen geleren trouwens goed.

Ik legde er ook een aantal te drogen.
Eens proberen.

Ik vind het nog wel altijd een beetje lastig om te bepalen wanneer iets nou droog genoeg is.
Mijn Farmer legt behulpzaam uit dat het wel 80 procent droge stof zal moeten zijn...
Dat klinkt gelikt en geleerd, maar hoe bepaal ik dat in de praktijk?
Voor de zoveelste keer: op m'n gevoel dus maar.
Het is geloof ik goed gekomen. De smaak is fors, maar het is lekker.
Je kunt het zo eten maar ik kan het ook mengen met de gedroogde appeltjes en zo een eigengemaakte tutti-frutti creëren. Dan zou ik eigenlijk ook wat pruimen moeten drogen straks (van de andere boom, die hangen nog). Maar  ik denk dat die wel heel veel tijd nodig zullen hebben... 
Voor degenen die hier ervaren in zijn: ik hou me aanbevolen voor alle info!

En oh ja... ik maakte ook nog andere dingen zoals vlaaivulling en een soort van compote voorbij de kip...

En we deden heus ook nog andere dingen maar daarover een volgende keer meer. 



donderdag 24 juli 2014

Eten uit de tuin, (h)eerlijk!

Gisteren zagen wij de stoet met lijkwagens langskomen. Wat een indruk maakt dat. Wat een  leed. Het is echter wel gelukkig dat de lichamen nu hier in Nederland zijn. Ik wens iedereen die erbij betrokken is heel veel sterkte toe.

Wij waren toen net klaar met kuilen.
Mijn schoonmoeder waarschuwde mij al: je moet er maar rekening mee houden dat je morgen misschien snijbonen kunt plukken.

En inderdaad waren er al goed. Wat gaat dat ineens snel!

Vanuit de tuin kijk je zo naar achteren.
Snijbonen plukken is altijd een lekker rustig werkje. Je hoeft niet constant te bukken.
En als ik alles gehad heb loop ik er nog eens helemaal langs want grif heb ik er een paar over het hoofd gezien. 

De oogst van vanmorgen.

Eerder deze week had ik erwten. 
Er zijn er niet veel  (te laat gezaaid) maar met de wortels uit het kasje hadden we weer een maaltje. 

Ik ben helemaal geen superkokkin.
En een makkelijk receptje staat mij altijd wel aan.
Met niet teveel gekke dingen erin want dat heeft hier een te hoog datlustikniet-gehalte...

Echt een vakantiemaaltje, waar je bijna geen werk aan hebt is dit. 
Ik snij de kipfilets in smallere repen en wikkel er ontbijtspek omheen.
Dat gaat zo'n 35 minuten in de oven (200 graden). Op een andere bakplaat leg ik de voorgekookte aardappelschijfjes die ik omgeschept heb ik een paar eetlepels olie en strooi er wat oregano overheen.
Die gaat er ook bij in de oven.

We aten er lekkere sla bij. 
Ook weer uit eigen tuin. 
Alleen de tomaat niet, die rijpen nu wel goed maar alleen de cherrytomaatjes zijn al te eten.

Jongste dochter werkt in deze vakantie bij de Action en bracht daarvandaan een loomboek mee.
Oudste zoon doet het graag en maakte meteen deze griezelige spin...






dinsdag 22 juli 2014

Zwetend zwoegen en een tentje tussen de fruitbomen

Weer hooi!
Vrijdag moesten we weer hooien en dat was zweten geblazen. Mijn Farmer besloot om de voorlader te gebruiken met het opladen van de balen. Dan hoefde er niet met de gavel omhoog gestoken te worden. Zo konden we het werk ook een beetje verdelen en tussendoor steeds even uitblazen. Het was nog gelukkig dat er een windje stond want anders was het echt heel heet geweest.
Ons hele gezin was erbij en mijn schoonmoeder zei met een glimlach: "Net als vroeger."


's Avonds werden de wagens weer gelost. De toevallige voorbijganger zou wellicht een boerderij in avondrust hebben gezien maar binnen werd zwetend gezwoegd. Een vriend van Farmer hielp mee, dat doet hij altijd graag, lekker een paar uurtjes hard werken. Nadat de volgende wagen bij de kant van de hooizolder was gezet, riep hij: "Nou, zet maar weer aan! We doen net of we nog zin hebben!!"
En verder ging het weer. Hooibalen omhoog werken, op de transporteur zetten die ze naar achteren brengt en daar weer van hand tot hand tot er een mooie stapel ontstaat.

Slapen in een tentje
De nacht ervoor had Jongste dochter in een tentje in de kleine boomgaard geslapen. Daar had ze ineens zin en voor ik in de gaten had dat ze het tentje wilde opzetten had ze 't ding al opstaan.
Na bezoek gehad te hebben van diverse nachtspoken (van je familie moet je 't maar hebben) sliep ze heerlijk en koel tot de volgende ochtend om kwart over 5 "Kukelekuuuu!!" de haan kraaide. En daarna zo om het halfuur weer. Tja, het tentje stond naast de kippenren....


De volgende avond, dus na het hooi lossen wilden de jongens er slapen. Ze waren lekker moe dus dat zou wel lukken. Oudste en Middelste zoon hebben die nacht daar inderdaad geslapen als marmotten. Tot zo kwart over 5 ongeveer...



donderdag 17 juli 2014

Pruimentijd en klusjes doen

Het een volgt het ander snel op. Ineens waren er pruimen rijp! Van deze boom hadden we nog niet eerder pruimen. Wel van een andere, maar die pruimen zijn later rijp. 

Er vielen er zelfs al van de boom, zo rijp. 
En toen we nog een zwerm spreeuwen op bezoek kregen besloten we ook gauw te plukken.

De soort is Opal. Een mooie blauwrode pruim.

Natuurlijk maakte ik er jam van. En compôte.
Ik gaf hier en daar ook wat weg. 
Ik wil niets meer in de vriezer doen, pas kwam ik overjarige pruimen tegen die bruin waren geworden...
En het is nu wel wat werk maar straks heel makkelijk, klaar voor gebruik.
Bovendien doe ik het nog altijd graag. 
De teller van de jam staat nu op meer dan 100 potjes. In veel verschillende smaken. Maar we eten ongeveer twee potten leeg in een week.
En ik geef nogal eens een potje weg.
Dus dat komt best goed.

En ik maakte weer de crumble. Zo lekker en licht.
Maar een vrij bewerkelijk recept (uit Koken en Genieten).
Nu heb ik een recept uitgeprint liggen van een andere taart, sneller te maken.
Die wil ik morgen proberen.

We eten inmiddels een beetje uit de tuin: sla en andijvie stonden van de week al op het menu, wat kroten uit het kasje waren goed, net genoeg voor een maaltje. De eerste aardappels (uit het kasje) zijn ook alweer op.  De opbrengst viel wat tegen. Het waren dacht ik Frieslanders en ik vond het behoorlijke afkokers. 'k Moet het toch eens beter gaan opschrijven allemaal. 

Nu het vakantie is heb ik wat extra taakjes voor de jongens bedacht. Per dag is steeds een ander het tafelbaasje. Die zorgt dan voor een gedekte tafel. Een ander voert dan die dag de kippen. Ook bijvoorbeeld een stukje van het terras onkruidvrij maken en planten gieten. Gisteren had middelste zoon me goed geholpen door de gesnoeide takken allemaal weg te sjouwen. Ze krijgen er niks van als ze de handjes even laten wapperen en ik kan ondertussen andere dingen doen en hebben we daarna weer wat tijd voor andere leukere dingen.
Het komt er deze week echter niet meer van om er nog op uit te trekken, want we hebben gras gekuild en morgenmiddag staat er weer hooien op het programma. Gelukkig hebben we het zwembad staan dus kunnen de jongens daarin afkoelen.

De warmte maakt mij ook altijd wat sloom en ik kan er niet zo goed tegen. Maar ik ben erg blij dat het niet zo benauwd meer is als vorige week!







dinsdag 15 juli 2014

Weer bessen

De vakantie is begonnen. Lekker hoor, geen heen-en-weergetrip naar school. Er blijft meer dan genoeg te doen maar lijkt meteen al daardoor rustiger in mijn hoofd. Niet zo op de klok hoeven werken. Dat is echt prettig! Natuurlijk moeten we wel rekening houden met de melkenstijd en niet te vergeten mijn eigen innerlijke klok die ook wel aangeeft wanneer het tijd is voor het eten ;-)


Zaterdag hadden we de fiets gepakt. We gingen kijken naar het weiland een paar kilometer verderop, of het al lang genoeg was om te hooien. "Hebben we dat ook maar gehad", zei mijn Farmer, "Kunnen we in ieder geval zeggen dat we een keer gefietst hebben in de vakantie." De grapjas.

Het kon beter, maar de zaadstengels zitten er al behoorlijk in dus maaien maar.
Dat is inmiddels gisteren gebeurd.

De zwarte bessen waren goed en we hebben ook nog weer rode bessen van andere struiken die wat later zijn.

Ik meng ze altijd want alleen zwarte bessen zijn niet zo lekker maar met elkaar proef je de zwarte bes toch wel als verrijkende smaak. Die zwarte bessen zitten boordevol vitamine C. Dus ik deed ze ook in een smoothie, samen met aardbeien uit de vriezer en sinaasappelsap want door de zwarte bessen wordt het heel snel erg dik.

De rest verwerkte ik tot dessersaus. 
Ik gebruik daarvoor (zolang ik ze heb) lege flesjes waarin bbq-saus o.i.d. heeft gezeten. 
Goed schoongemaakt uiteraard en uitgekookt.
De smaak van rode vruchten (aardbeien, bessen) is zo overheersend dat je van de pikante geur van het dekseltje niets terugvindt in de smaak van het sap. 
Als ik te weinig flesjes heb doe ik rest in potjes.
Het staat wel leuker in een flesje en het schenkt makkelijker. 
Is ook leuker om weg te geven.

Ooit deed ik ook appelmoes in augurkenpotten maar het zure daarvan proef je wel terug in de appelmoes en dat is niet lekker. Dan zou je andere deksels moeten gebruiken (die te koop zijn in winkels met spullen voor inmaken). Ik gebruik ze niet meer maar gewone hakpotten of van die hoge appelmoespotten van de winkel.


woensdag 9 juli 2014

Een kattebeest... ook dat nog

Er is een nieuwe huisgenoot. Tenminste, niet hier maar bij oudste dochter. Een lief klein katje. Nu houdt mijn Farmer helemaal niet van katten, heeft er zelfs een hekel aan. Maar ze zorgt er zelf voor. En 't beestje is al zindelijk ook, een kattenbak is zo makkelijk, eigenlijk is 't allemaal handiger dan een hondje. Vooral ook met het oog op haar onregelmatige studentenleven. Zij heeft haar slaapkamer aan de kant van de schuur en een stuk daarbij wat ze gebruikt als keuken/kamer en dat is helemaal apart van ons, je moet nog door het kantoor en de naaikamer en de bijkeuken dus het kattebeest komt niet in mijn keuken. Dat mag ook beslist niet.


Maar als ik mijn was binnen in de schuur moet hangen zie ik gelijk die schattekat... nou ja, soms moet je even zoeken. Hij was gelijk de tweede dag al 'n keer kwijt.... kruipt overal achter en in en op. Wij al helemaal in paniek, overal zoeken, ligt -ie gewoon ergens verstopt te pitten...
De jongens vinden het katje natuurlijk ook zo leuk en zijn opeens veel vaker daar te vinden....
Oma, die vrijwilligerswerk doet in een kringloopwinkel, denkt goed aan haar kleindochter en heeft al voor een prikkie gezorgd voor een nog nette krabpaal en een paar o zo leuke speeltjes. (Google eens naar kattenspeeltjes en verbaas je....)

Ach ja, hoe kun je zo'n beestje niet lief vinden... 
3 pootjes hebben een witte sok en hij heeft een witte bef.



maandag 7 juli 2014

Eerste keer hooien!

Vrijdag begon mijn dag met de boekhouding. Daar ging zo ongeveer de hele morgen mee heen.
's Middags zou een vriendje van Jongste zoon meekomen. (Ze hebben vrijdagmiddag altijd vrij.) Dat was al eerder afgesproken maar toen kon het niet doorgaan omdat Jongste zoon toen een verjaardag had. En om half 2 kwam de pers. Weer afzeggen dan? Ook zo sneu. Het hooiland was dit keer op een stuk van de huiskavel dus we zeiden: laat hem dan maar gewoon meegaan.
De jongens waren rustig met de Lego aan het spelen toen ik aankondigde: "we gaan over een paar minuten hooien. Gaan  jullie mee?" Ja! Dat wilden ze wel en het vriendje voegde met een verheugd gezicht eraan toe: "dat is voor mij de eerste keer!"

En zo togen we naar het hooiland.
Spannend, alleen al het meerijden op de kar!
Al hobbelde het flink.... zorgde voor eelt op de billen...
Ik had de oren van de twee knapen uit voorzorg maar ingesmeerd met zonnebrandcrême want ze zijn allebei voorzien van flinke exemplaren en het kan hard gaan in de felle zon.

Het was niet zo heel veel, 150 pakjes.
Het is de bedoeling dat we nog een keer hooien van de zomer.
We hadden nog een pak of 10 liggen dus het was aardig op!

Eerst rolden de jongens de balen naar de wagen toe.
Maar al gauw kregen ze het daar erg warm van.
Vriendje was dit helemaal niet gewend en was ook moe en heet.


Dus zette mijn Farmer de jongens op de tweede kar. 
Toen de eerste wagen voller werd en mijn Farmer de balen met de gavel omhoog moest steken leverde Oudste dochter balen bij de jongens af. Die konden ze dan netjes leggen.
We hielden een korte pauze om wat water te drinken.

Het raakte voller.
Toen moesten de jongens er weer af.
Het was mooi op tijd klaar. Terug mochten de jongens in de trekker meerijden.
 Ik bracht het vriendje thuis en haalde de andere jongens op van school.

Wat een lege hooizolder... tijd om dat weer gevuld te krijgen!

De wagen wordt achteruit erin gereden, de trekker dient hier dus als duwer. 
Het vereist wat stuurwerk en de lading is net laag genoeg. 
Anders zouden we eerst een laag balen eraf gehaald hebben.
's Avonds hebben we de wagens meteen gelost.

En als besluit van dit bericht:
De eieren van de scholeksters zijn uitgekomen, hier is het derde kuiken nog bezig.
(Klik op de foto om het groter te zien.)

En natuurlijk zijn we blij met de regen van de afgelopen dagen. 
Dat was beslist nodig, nu kan alles weer groeien.



woensdag 2 juli 2014

Bloemen en loomen

De laatste weken voor de zomervakantie. Ik heb speelgoed en verfjasjes meegenomen van de klas van Jongste zoon, de schoonmaaktijd is er weer.

Oudste zoon bracht een bosje bloemen voor me mee.
Geplukt in het schoolmoestuintje waar groep 7 elke week in werkt.
Dat heb ik zelf een paar jaar geleden mee opgestart in een miniklein hoekje grond. Nu hebben ze een flinker stuk en een paar opa's die meehelpen. Alleen al daarom is het een mooi project vind ik en de kinderen leren heel veel over de tuin. Ze vinden het ook leuk; weer eens wat anders dan rekenen en taal!

Ik heb geen aardbeien meer en voor het meeste van de groentetuin moeten we nog wachten. De sperciebonen die ik had voorgetrokken heb ik zaterdag uitgepoot.
Gisteren heb ik ook opnieuw de kroten gezaaid, nu ook eerst in bakjes. Kijken of dat beter gaat.
Aan de capucijnerplanten komen inmiddels bloemen. Het gewas is nog helemaal niet zo hoog maar dat komt ongetwijfeld door het erg late zaaien. Volgend jaar beter, zullen we hopen. Maar hé, die bloemetjes blijken wit te zijn.... zijn dit dan toch de erwten en de andere rij de capucijners? Lol.

In de voortuin ziet het er ook al wat beter uit, al moet er nog wel wat gedaan worden. Dat kan ik echter niet alleen, met mijn kippekracht krijg ik die grote distels  en fluitekruid er niet goed uit, zeker niet met dit droge weer. Die moeten er echt uitgestoken worden.

Tussendoor doe ik ook nog even het huishouden.... probeer het tenminste beetje toonbaar te houden. Lukt wel hoor, als je niet te nauw kijkt, en ik verbaas me er steeds wel over wat je in een kwartiertje allemaal kunt doen.

Dan is nog iets, waarvan ik dacht dat het onze deur wel voorbij zou gaan. Maar neehee... de jongens kregen van de verkeersouders (die hebben daar dan zeker aandelen in...) allemaal 2 zakjes loomelastiekjes en nu is het hier een soort fabriekje geworden. Ze willen ook weleens wat anders proberen en zoeken op internet naar een voorbeeldfilmpje. Toch is het nog best een karwei. Soms plotseling breekt er een elastiekje of het gaat niet zoals zou moeten.... traantjes worden zelfs nog weggepinkt maar als de boosheid weer is gezakt proberen ze 't toch weer en wat zijn ze trots als ze hun beestjes afhebben.


En nu hebben we nog een rustige middag. Soms is het hier juist rumoeriger met vriendjes die komen spelen maar deze keer zijn alledrie de jongens weg.
Lekker net brood uit het vuistje gegeten buiten, met ons tweetjes...
Het hooiland ligt gemaaid dus ook de komende dagen weer genoeg te doen!



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...