Jolanda

Jolanda

Pagina's

vrijdag 28 februari 2014

Vogeltjes en vrolijke kaarten met draadjes

Al wekenlang zitten er twee koolmeesjes tegen het raam te tikken. Tegen het kamerraam en het raam van onze slaapkamer. Ze fladderen er een beetje tegenaan en pikken ondertussen naar vliegjes o.i.d. Soms rusten ze even uit op het kozijn en gluren ze naar binnen, het kopje scheef. Het is enkel maar dit koppeltje dat dit doet, ik heb het eerdere jaren nooit zo gezien. Ik probeer het steeds op de foto te krijgen maar dat valt niet mee, voor de foto genomen is is het beestje alweer weg. Ik denk dat het nog wel een keer gebeuren zal dat er eentje naar binnen vliegt als er een raam openstaat om te luchten...

Enkele weken geleden zagen we een vogel op de grond zitten, die we niet dagelijks zien. Hij bleef eerst stil zitten zodat we hem goed op de rug konden zien, hij zat op de grond. Grijze kop, bruine dekveren en staart en ongeveer zo groot als een merel. Maar de jongens moesten erlangs voor school en toen vloog hij weg in de richting van de tuin van mijn schoonouders. Later zocht ik het op in ons vogelboek en het was een kramsvogel. Wij vinden het altijd leuk om een gastvogel te zien in onze tuin.

Ik had al enige tijd mijn loper voor de verandatafel af. Op het laatst ging het haken zo soepel, dat ik veel losser ging haken. Het eind is nu breder dan het begin.... maar goed, het ligt toch een eind van elkaar af en 't is maar voor buiten. Het had een aantal maanden helemaal stil gelegen en soms twijfelde ik of het wel echt leuk zou zijn.... maar ik heb 't toch maar afgemaakt en het zal de boel zeker opfleuren.
Ik moest dan ook de losse draadjes wegwerken. Ik zag er een beetje tegenop, maar 't was toch zo gepiept. Ik hield een kind gezelschap dat ziek op de bank lag en voor ik het wist was ik alweer aan het eind.
En had ik een bakje vol met vrolijk gekleurde draadjes. Veel te jammer toch om zomaar weg te gooien? Ik besloot er wat mee te gaan doen. Ik tekende wat dierenvormen op stevig papier en jongste zoon wilde het wel beplakken met de draadjes, die ik eerst in nog kleinere stukjes had geknipt. In eerste instantie wilde ik knoopjes als ogen doen, maar kon geen passend stel vinden. Dus heb ik maar wat vilt genomen en daar ogen en  neusgaten van geknipt.

Zie hier het resultaat:

Eén gaf hij aan opa, die net een operatie heeft gehad.

En de andere stuurde hij op naar oma. 

Voor wie mijn lopertje dan nog wil zien:

Gehaakt in granny's stripes. 


 Het grappige is, dat ik door het haken allerlei onvermoede wildwoeste creatieve ideeën op voel komen borrelen. En dan zie je ook nog zulke leuke dingen op diverse andere blogs.... 'k Moet er zelf een beetje om lachen want natuurlijk kunnen niet al die ideeën ten uitvoer worden gebracht.... een hobby moet hobby blijven en daar is in de eerste plaats het huishouden en de zorg voor het gezin. Maar iets ga ik echt wel proberen. En al is dit niet in eerste opzet een haakblog, je zult het waarschijnlijk vaker tegenkomen...
Maar de tijd verandert weer; 't wordt straks weer lente, dus gaan we ook buiten meer doen.
Gelukkig ben ik weer een stuk opgeknapt. Maar deze week was zo vol, dat ik af en toe nog een middagnap nam.
En vandaag krijgen de jongens voorjaarsvakantie!





donderdag 20 februari 2014

Gehaakte mandjes

Het valt nog niet helemaal mee. Ik blijf kortademig en erg snel moe, dus was ik toch langs de huisarts gegaan. Omdat de boel niet schoon was heb ik nu een kuur. Ik hoop dat het helpt.
De nodige dingen worden wel gedaan, dochters steken een extra handje uit. Er blijven ook wel dingen zitten maar dat komt allemaal wel.

Nu een leuker onderwerp: mijn haakprojectje. Ik had bij de Aktion zo'n dikke klos spaghettigaren gekocht, naald (nr 10) van bamboe zat erbij, plus beschrijvingen van een drietal werkstukken. Er zit genoeg garen op de klos om één van die te maken, verzekerde een verkoopster me. Het was donkerpaars en jongste dochter mocht van mij kiezen. Voor iets voor haar kamer, die paars met lila is. De bloempot werd het. Wij noemen het gewoon een mandje...


Het was leuk om iets nieuws te proberen. Zo grof te haken...  Het ging nog best zwaar, dat wel. Lijkt meer op worstelen met die naald en dat garen dan op het rustige haakwerk op je schoot waar je meestal aan denkt ;-)


Wat ik nog meer leerde: de kreeftsteek, die had ik nog nooit gedaan. Dat werd de rand van het mandje, leuk effect. Ik begreep eerst nog niet zo 1-2-3 hoe die moest maar zelfs als je niks van 't haken snapt, kijk je even zo'n filmpje op internet en je begrijpt het helemaal. En de smalle randjes in het midden van het werk komen door af en toe een toer te haken waarbij je alleen in de achterste lussen van de vasten insteekt. Ook grappig.


Er bleek ruim genoeg garen te zijn voor twee mandjes! Ik had het eerste mandje 1 toer minder hoog gedaan dan de beschrijving aangaf, omdat het een mandje werd. En ik dacht, dan kan ik nog een klein mandje erbij maken. Het werden dus twee even grote. Nu heb ik nog een klein restje over, geen idee wat ik daarmee nog zou moeten doen. Bewaar ik maar even.

Van dat zware werk heb ik, hoe leuk ook, weer even genoeg, ik ben nu begonnen aan een minibeestje. Heel wat anders. Maar weer een haakwerkje op schoot.

En zo leuk...!

vrijdag 14 februari 2014

Teleurstelling

Al een hele week loop ik als een krassende kraai door het huis. Aan het begin van deze week kwam daar een fikse neusverkoudheid bij en nadat het woensdag een stuk beter leek te gaan sloeg het gisteren opeens op mijn borst. Alles deed me pijn, was er ook misselijk bij. Ik was er ook zo moe van. Ik was zó blij dat mijn Farmer met twee dochters de boodschappen heeft gehaald! (Dat doet hij anders echt nooit, wat ook niet nodig is vind ik, omdat hij al zo hard moet werken en ik kan het anders goed zelf.) Ik moet goed op mezelf passen nu, heb m'n medicijnen (puffers) al verdubbeld maar dat duurt altijd een poosje voor dat effect heeft.

Ik zou vandaag naar Leiden gaan, samen met mijn zus, naar de uitvoering van de Scratch Messiah, waar Jongste dochter vanuit school ook meezingt. Ik vind het zó jammer dat ik niet meer mee kan! Al voel ik nu vrij redelijk (alleen helaas zijn  mijn oren weer dichtgeklapt, ook al geen onbekend fenomeen), waarschijnlijk moet ik straks weer een poosje naar bed en als ik zou gaan wordt het veel te laat, nachtwerk, en ik zou dan ook nog capabel genoeg moeten zijn om achter het stuur te kruipen voor het hele eind naar huis. Ik had me niet alleen verheugd op de uitvoering, maar ook op het feit dat ik samen met mijn zus zou luisteren. Nu gaat zus alleen of misschien heeft ze nog een vriendin gevonden die mee kan. Ik hoop dat het een mooie avond wordt. Het is een heel mooi muziekstuk met rijke inhoud en ik ga het steeds meer waarderen. Ik heb het de laatste tijd natuurlijk al vaak langs horen komen als dochter oefende...

Gelukkig heb ik nu wel wat energie om de nodige dingetjes te doen, ik zal eerst zorg dragen voor de was en de ochtendspitsrommel een beetje opruimen. Als moeder zijn er altijd dingen die gewoon moeten gebeuren. Alleen al al dat halen en brengen van de kinderen.
Dan een bakkie koffie.... en pak ik mijn haakwerk er weer bij. Als ik genoeg puf heb. Dat haken vind ik echt weer zo leuk worden, een heerlijk tijdverdrijf. Ik ben nu bezig aan zo'n dikke klos, van dat zpagettispul, of hoe het ook heten mag, of is dat alleen de naam voor dat plastieke spul? Want dit is zo'n draad van katoen. Een soort lint. Ik laat het nog wel zien, nu geen puf om alles op foto te zetten en weer bij te voegen. En ik heb altijd nog wat werk liggen "voor zonder na te denken", makkelijk verder mee te gaan.


donderdag 6 februari 2014

Een weekje eten

Mijn Farmer is begonnen met het omspitten van de moestuin. Een heel karwei, dat gaat echt meter voor meter, iedere dag een stukje.
Daarbij kwam hij nog het één en ander tegen. De spruiten waren in de naherfst nog zo ieniemini, maar zijn nog doorgegroeid. Die hebben we verleden week gegeten. Een paar kroten, wat winterwortels... we zijn nog beter voorzien dan we dachten. En een paar rode kooltjes.


Het leverde een lekker maaltje op. Appeltje erdoor, kruidnagel en een schep bruine suiker... en heel simpel een Hollandse gehaktbal. Lekker hoeft niet duur te zijn. Maar Jongste vond het maar een rare naam: rode kool. Het is geeneens rood, 't is paars. En paars is voor meisjes (de mode ten spijt kan niemand hem op andere gedachten brengen: paars en rose is voor meisjes. En daar wil hij niets, níets mee van doen hebben). Bovendien, je voelt 't vast al aan: hij vindt het niet lekker. Omdat hij zo graag zijn gehaktbal op wil eten neemt hij toch een miniprakje. Met appelmoes.


Eerder deze week aten we zuurkool. Vroeger thuis aten we dat altijd gestoomd of gekookt, in ieder geval vond ik het nooit zo lekker. Maar nu vind ik het heerlijk. Ik maak het nu altijd op de snelle manier klaar: eerst bak ik spekblokjes uit, dan voeg ik de zuurkool toe en tenslotte gaat er een appeltje door. Ik doe ook weleens fijnsgesneden ui in  plaats van de spekblokjes. Rookworst erbij. En als er wat overblijft eten we dat de volgende dag op brood. Echt een lekkernij! (Er bleef deze keer niets over.)


Vandaag aten we aardappelrösti. Dat is weer eens wat anders dan gewone gebakken aardappels. Ik neem aan dat iedereen dat wel kent, maar zal het toch even uitleggen. Je maakt dat van geraspte aardappels. Zelf kook ik die aardappels eerst wat voor, de kans is nl. aanwezig dat de rösti niet goed gaar is en ik hou niet zo van rauwe aardappels. Niet te lang uiteraard, want dan zijn ze niet plakkerig genoeg. Ik deed het eerst wel met een gesnipperde ui erdoor, maar die geef ik nu liever apart erbij, want de ui brandt te snel aan naar mijn zin. Ik nam deze keer wat oregano om door het aardappelrasp te doen, je kunt ook tijm en paprikapoeder gebruiken maar dat laatste doe ik vaak al over de gewone gebakken aardappels.


Dan gaat er olie in de koekenpan, niet te weinig anders bakt het aan. het raspmengsel in de pan doen en aandrukken. Als de ene kant goed is kan de koek worden omgedraaid. Ik gebruik daar altijd twee grote platte borden voor (ik doe altijd pansgrote koeken, je kunt ook kleine koekjes maken).


Van de pan op een bord, andere bord erop en omdraaien. Opnieuw olie in de pan en dan laat ik de koek van het bord weer in de pan glijden voor het bakken van de andere kant. Je kunt er salade bij eten, of/en wat ik ook vaak doe, champignons met ui en paprika.

Zo, dat was een weekje eten.... Voor de volledigheid: maandag aten we kroten en voor morgen staat er macaroni op het menu. Zonder pakje, gewoon met kruiden en groenten.
Afgezien van de macaroni en het vleugje Zwitserland van de rösti, veelal gewone Hollandse pot hier. Aardappels, groente en een klein stukje suddervlees of braadworst. We zijn geen grote vleeseters maar zonder krijg ik wel commentaar.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...