Jolanda

Jolanda

Pagina's

donderdag 25 april 2013

Weer een stukje tuin schoon en kinderuitspraken

Mijn Farmer nam het aardbeiveld onder handen en ik het kruidenwiel. 'k Was blij met deze verdeling, want de graspollen in het aardbeiveld zitten altijd zo vast in deze kleigrond, zo na de winter... Hoewel het deze keer niet tegenviel om het te verwijderen, doordat het pas wat geregend heeft ging het nog vrij gemakkelijk. De grond in het kruidenwiel is wat zanderiger en losser.


Geen foto van ervóór gemaakt. Maar met een beetje verbeeldingskracht stel je je gewoon voor dat het vol stond met graspollen en paardenbloemen - zo was het ongeveer. Een paar overgebleven selderijplanten heb ik toch verwijderd, liever zaai ik nieuwe, ze zagen er zo sliertig en krullerig uit. De citroenmelissepollen staan op een andere plaats, dat groeit als onkruid, hoef ik verder niets aan te doen.
Ik heb in het kruidenwiel ook de radijsjes gezaaid, lekker dicht bij de keuken, vind ik makkelijk.


Dit is 't aardbeienveld, voor...
... en na het schoonmaken.

Vind ik zelf zo mooi, al bloeit hij maar kort: stermagnolia.
Verder bloeit er niet zo heel veel in de tuin, behalve de viooltjes en wat bollen.

Morgen hebben de kinderen van de basisschool spelletjes en een sponsorloop, ik wil dan ook een kijkje nemen. Vandaag kwamen ze met mooie oranje shirtjes thuis, die mogen ze morgen aan. Jongste zoon had onderweg naar huis van zijn lange mouwenshirt "korte mouwen gemaakt". "Oh", zei ik, "heb je je mouwen opgestroopt?"  Maar nee, dat was niet zo volgens hem: hij had geen stroop aan zijn handen.... De buurkinderen die ook in de auto zaten moesten daar erg om grinniken.

Pas was de brokkenboer de brokkensilo aan het vullen. Wij zaten (tussen de middag) buiten  te eten. Dan hoor je dus alles veel beter en Jongste vroeg bij een sisgeluid: wat is dat voor geluid? "Oh, hij laat de lucht eruit lopen", zei Farmer. En dat vond Jongste maar een gekke uitspraak: "Lucht heb toch geen benen!"


dinsdag 23 april 2013

Vordering van de veranda, uien gepoot en koeien buiten

Met zaaien ben ik echt laat dit jaar. De prei heb ik gezaaid en wat andijvie en sla, over een paar weken wil ik nog een keer sla en andijvie doen, dan heb je ze wat verspreid. Soms schieten ze zo gauw door.
Tomaten ook nu pas gezaaid, echt dom, had ik veel eerder kunnen doen, maar ja.

 Het was eerst ook de bedoeling om dat op de veranda te doen. Die veranda is nl. een soort van tuinkamer aan het worden. Farmer had van de winter het dicht gezet met schotten, wat al veel scheelde met de wind, maar nu is er het eerste begin met een glazen wand. Die wil hij aan de andere kant ook maken, het is zijn bedoeling dat ze uitneembaar zijn, dus als het erg heet wordt, kan de boel gewoon open blijven.
 Jongste zoon zal het eens gezellig maken met de gekregen blauwe druifjes.

Stukje bij beetje komt er wel wat moois, als je maar geduld en tijd hebt.
Door het glas (en de bovenkant is dicht met een soort van plexiglasgolfplaatjes) eten we hier al tussen de  middag en meestal 's avonds ook, lekker "buiten". Als in een soort serre, in het warme zonnetje.

Afgelopen zaterdag heeft mijn Farmer de uien gepoot. De aardappels gingen er al eerder in.

 
Hij had goeie hulp, zoals je kunt zien.

Op de achtergrond zie je de koeien naar buiten gaan. 
Steeds na de middag, net mooi om even de poten te strekken en wat gras te happen tot melkenstijd.
Lekker weer schone uiers bij het melken.


Uitkijken weer voor de vlaaien... Het gras is heel vlug hersteld, je zag het per dag groener worden. Nu nog wat groeien. En oh ja, het kalfje van vorige week houden we aan hoor!

Hup dames, naar huis, naar de baas!

Eehh.... eerst even snuffelen....
Misschien wil ze jullie een digitale loeierd van een zoen geven?



maandag 22 april 2013

Off-line voor drie dagen

Tja, ondanks dat het vrij druk is, krijg ik door het betere weer gewoon meer zin om te bloggen ook... Des te lastiger was het dat onze telefoon- en internetverbinding er ruim d r i e dagen uitlag. Da's lang hoor, onderschat het niet....
- niet kunnen bellen, dan alleen mobiel en de kosten daarvan lopen dan snel op.
- niet gebeld kunnen worden- mensen kregen eerst een in-gesprek-toon te horen en later ging hij wel over maar wij hoorden niets...
- geen mail kunnen openen.
- geen gegevens kunnen doorgeven of binnenkrijgen betreffende melk en kalveren.
- geen blogreacties kunnen bekijken.
- al helemaal geen blogrondje kunnen doen.
- wel een document kunnen scannen maar niet kunnen doorsturen.
- niets kunnen opzoeken op het internet.
- geen rekeningen kunnen betalen.
- geen huiswerk kunnen raadplegen.
- geen werkstukken in kunnen leveren.

Die laatste twee heeft dochter toch gerealiseerd door met haar laptop mee te mogen liften op het Wifi van schoonzus (hetzelfde erf).
Verder kun je best wel  leven zonder dat alles hoor, het is alleen zo lastig. Nu merk je pas hoe vaak je het gebruikt. En hoe steeds meer ook gedaan wordt via internet.
Dussehh... eigenlijk kunnen we niet meer zonder, tenminste niet als het langer duurt.

Gebeld, ja natuurlijk: gebeld. Storingsdienst. Ellenlange belmenu's... diedeltje erbij.... momentje geduld alstublieft, u wordt zo spoedig mogelijk... jajaja. Eindelijk: iemand van vlees en bloed aan de lijn. Er kwam de andere dag (woensdag) iemand die eens ging kijken in het kastje op het dorp, wat gefikst had maar niks ging het doen, ligt ws aan een kabel, ergens doorgegaan... overmorgen komen ze daar ws voor. Nou... snel is anders, denk je dan. Overmorgen geworden zeg ik tegen  mijn Farmer en Oudste dochter: we zullen nog maar eens bellen om de boel warm te houden daar, anders geloven ze het wel... Oudste dochter nam dit ter hand. Was een beetje langs elkaar heen gewerkt daar, ze zou het doorgeven en u wordt z.s.m. gebeld door een vakploeg. Hele dag gewacht... tot tegen de avond. Oudste dochter nog maar weer bellen. Tja, wordt volgende week dinsdag. Oudste dochter zei dat ze dat niet acceptabel vond, omdat we dinsdag al gebeld hadden. Ja, ja, als u nou een zakelijke klant was... Dat zijn we ook (had dat dan eerder gezegd denk je dan)! Oh! Zákelijke klant! (in gedachten zag ik ze overeind schieten), dan moet u een ander nummer bellen (zette vast een denkbeeldige bril recht) datendatendat. Hèhè, dat weer gebeld en binnen twee uur was de zaak in orde, er was iets finaal doorgebrand (in het kastje op het dorp) wat eerder die week ook al gezien had kunnen worden. Tenminste, als die meneer iets verder had gekeken, want het draadje waaraan onze verbinding zat, was een ander draadje dan op het schema stond...
Mochten we ooit weer zoiets hebben, schermen wij natuurlijk gelijk met de term "zakelijke klant"!

dinsdag 16 april 2013

Bevalt goed, die buitenlucht!

Farmer had vanmorgen een paar koeien naar buiten gedaan die wat aan de poten hebben. In de wei lopen is beter voor het voetenwerk.
Er was ook een drachtige koe bij, kon elk moment bevallen....

Wat ze ook prompt deed, nog geen uur later.

Het eerste kalfje van dit jaar dat in de buitenlucht geboren is!

Stiertje. We moeten er nog één aan gaan houden. Zullen we deze doen?

't Jochie is nog wat wiebelig, maar desondanks springt het al rond.

De rest van de kudde is nog niet naar buiten. 
Met deze temperaturen zal dat niet zo lang meer duren.



maandag 15 april 2013

Op het hazenpad....

Jongste dochter fotografeert graag. Gewoon zomaar voor ontspanning. Ze doet er verder (nog) niet veel mee, natuurlijk vraagt haar studie ook heel wat uurtjes (vwo).

Afgelopen zaterdag koos ze het hazenpad...
dit is ons koeienpad ;-)

Pas las ik dat er weinig hazen waren...

... nou, hier rammelt het ervan!

Ongelooflijk snel.

Ziet er zo weer heel anders uit.

Met dank dus aan Jongste dochter!

Oh ja, die quote in de zijbalk kreeg ik ook van haar - nadenkertje.




donderdag 11 april 2013

Stapels, rommel en voorbijgevlogen middag

Tja, waar zal ik nu over schrijven?
Over de poststapel die ik weer eens aan het uitpluizen ben? Al te vaak heb ik me voorgenomen om daar enige orde in aan te brengen maar helaas blijk ik onverbeterlijk te zijn en dus moet ik van tijd tot tijd wel stapels onderhanden nemen. En dan ligt het eraan hoeveel zin in heb om alles nog grondig door te nemen, vele kranten en blaadjes worden in hoog tempo afgewerkt en doorgenomen, ik lees de koppen, sommige artikeltjes wat beter en echt interessante artikelen scheur ik er gewoon even uit en die lees ik dan later door. Het gebeurt ook wel dat ik dat uitgebreidere doorlezen meteen doe, maar dan verlies ik soms wel alle tijdsbesef en vind mezelf terug aan het eind van de morgen met het onverkwikkelijke gevoel niets gedaan te hebben. Zulks is niet goed voor enig zelfvertrouwen dus probeer ik dat te verhinderen...

Of zal ik schrijven over onze achtertuin die zo opgeruimd leek maar ach, vergeten de zooi meteen in de containers te doen en nu slingert dat weer overal rond... plus de door oerdrift gedreven hond rondgesmeten aarde over het tuinpad, omdat zij wat interessants vermoedde ergens onder het grondoppervlak? Waar de jongens ook nog eens met karton aan de gang geweest zijn en de trampoline tot mijn onaangename verrassing ineens vol lag met snippers daarvan (en de omgeving ook natuurlijk). Gisteren is dat dan gelukkig weer opgeruimd want ik was er behoorlijk boos over...

Nog steeds zo'n wildebras.

Of over het feit dat het moederschap een zeer afwisselende baan is? Waarbij je soms dagen hebt waarbij je van hot naar her mag crossen (gelukkig rij ik best graag). Zoals gistermiddag, eerst had ik oudste zoon begeleid met het verder werken aan zijn powerpoint voor zijn spreekbeurt, terwijl jongste zoon zijn computertijd op een ander plekje zat te vullen en ik van de een naar de ander rende terwijl ik tussendoor de was opvouwde.
Ik moest ook nog een nieuwe buspas regelen voor Jongste dochter want die was beschadigd door het plotselinge optrekken van de bus waardoor ze ergens tegenaan viel (grom) en dan schrijf je een briefje dat je daar over gaat bellen en dat je aanneemt dat ze wel met de bus meemag vandaag en dan blijkt de chauffeur (ze trof net de "goeie"(hum)) chagrijnig aan te geven dat hij aan dat mooie briefje niets heeft en dat ze er voortaan niet meer inmag, nou vooruit, vandaan dan nog...  . Ik had toch niet voor niets gezet dat ik al zou bellen. Inmiddels heeft ze een tijdelijke reisbrief en moet ik een nieuwe pas aanvragen.
Daarna met jongste zoon zijn andere broer ging ophalen bij een vriendje, naar de prikpoli voor een dubbele spuit en roetsj (want nog tijd over) eerst middelste zoon naar huis gebracht en toen naar zwemles... daarna aardappels bakken, rauwkost snijden, eitjes koken....Eten en daarna jongste gelijk naar bed gedaan want die is echt wel moe na die zwemles. Daarna kantoor gestoft en gezogen en ontdaan van overtollige plaatsinnemende troep, wegens bezoek van de veearts vandaag (enne... omdat het ook heeeeel dringend nodig was maar dat snapte je vast al), die tegenwoordig allerlei zaken ook weer erbij moeten regelen, vraag me even niet hoe het allemaal heet maar beslist weer PROTOCOL.... Jongens naar bed gedaan en pffff.... energie weg... niet zoveel meer gedaan daarna.

Ik weet het nog steeds niet hoor, waarover nu te schrijven. Ik ga denk ik toch maar gewoon verder met mijn vrolijke rommelige huishouden...


dinsdag 9 april 2013

Jarig en verwend

Afgelopen zaterdag was ik jarig. Daarvoor had ik natuurlijk taarten gebakken, dat vind ik nou eenmaal leuk. Ik wilde 's morgens nog wel even naar de kerkactie van onze gemeente en toen ik terugkwam was Jongste dochter bezig met opruimen en zuigen. Verder hoef je daar echt zo'n heisa niet van te maken, het is altijd zo weer rommelig met een verjaardag en  niemand ziet dat trouwens.
Ik wilde wel eens een makkelijker appeltaart maken maar neenee, daar waren de jongens het niet mee eens: net zoals altijd, mama!
Middelste zoon heeft me de hele dag geholpen, terwijl zijn broers hun vader hielpen.

 Ik heb een kleine aanpassing gedaan aan mijn recept: ietsje minder boter (200 gram i.p.v. 220). Hij viel nl. naar mijn smaak wat te vaak te nat uit, vooral dan aan de onderkant en sinds ik het zo doe, is dat niet meer voorgekomen. Ik heb het betreffende recept wat je op mijn blog kunt vinden, aangepast.


Ik maakte verder de altijd gretig aftrek vindende monchoutaart, een advocaat-slagroomtaart en een yoghurt-perziktaart, de laatste uit een receptenboek. Eén met relatief weinig calorieën en fris van smaak. De advocaat-slagroomtaart maakte ik volgens dit recept, gewoon op de gok neem ik een deel van de slagroom en meng dat met -weer op de gok, gewoon een lekker flinke klots- advocaat en dat smeer ik tussen de lagen.


Ik ben goed verwend, moet ik zeggen. Een paar leuke haakboekjes, ik zag de titels in Genoeg staan en vond het leuke verjaardagscadeautjes, meestal weet ik niets te vragen. Echt leuke dingen staan erin, je krijgt er gewoon zin in! Heerlijk voor de momentjes voor mezelf. Een boekje met de catechismus op rijm (om te zingen) heb ik ook nog tegoed, dat moest besteld.
Een boekje over brood bakken, wat ik al ken van de bieb en na een succesvol baksel (koffiebroodjes) en vanwege de vele andere recepten van gewoon en speciaal brood had ik het op m'n lijstje gezet. Of nou ja, eigenlijk gezegd tegen zus "dat ik dat een heel leuk boekje vind - hinthint...." Ik kreeg er van haar ook nog een boekje bij met Oudhollandse recepten, verzameld uit alle windstreken van ons land, van Sint-Jans-koek tot Sûkerbole.
Als cadeau van mijn Farmer kreeg ik het droogapparaat. Die stond al een tijdlang op mijn verlanglijstje, maar die dingen die ik zag waren zó duur. Niet dat we dat geld dan helemaal niet zouden kunnen missen, maar je weet met zoiets nog niet goed of je het echt veel zult gaan gebruiken, m.a.w. of het het geld voor ons wel waard zal zijn. Nu hebben we een eenvoudige (en goedkopere) gekocht, n.a.v. een tip die een bloglezeres eens gaf in een reactie. Ik ben benieuwd, 'k ga hem gauw eens uitproberen!
Dus vervelen? Wat is dat?


Maar eerst moest er vandaag gezaaid: de erwten, peulen en kapucijners zitten erin, de tuinboontjes moet ik  nog even gaan halen. De grond is supermooi, de mannen hadden laat gespit en door de vorst is alles prachtig uiteen gevallen, heel mooi fijn. Niet eens de frees meer nodig, wat andere jaren vrijwel altijd het geval is.
Nu miezert het wat, en een buitje op de tuin én het weiland is erg welkom.
Heerlijk dat de temperatuur eindelijk wat is gestegen.


vrijdag 5 april 2013

Hapsnapberichtje

Vakantie voor de jongens deze week. Het bloggen schiet er dus bij in. Bijna. Op de valreep dan nog een  berichtje. Alleen heeft de pc kuren dus geen foto terwijl ik die eigenlijk wel had.

Het voorjaar mag dan nog steeds op zich laten wachten, de mieren  zijn wel degelijk ontwaakt en sluipen ons huis binnen. Dan hier, dan daar. Slaapkamer, wc, gangkast, voorraadkast... Nee hè!! Niet  weer! Gelukkig blijft het bij een paar, maar nauwlettend hou ik de boel in de gaten, nog vers in mijn geheugen ligt de van gangetjes vergeven ontbijtkoek van een aantal jaren geleden. Oudste dochter weet het ook nog en door mijn recente ontdekking bekijkt ze elke plak nauwkeurig voor ze een hap neemt... "Ach joh, je krijgt er vast niks van, insecten zijn gezond zegt men, vol eiwitten...", zeg ik, maar ze neemt het zekere voor het onzekere ;-)
Zondagochtend in de kerk wil ik geld uit mijn tas pakken en ineens kruipen er mieren over mijn schoot, afgekomen op een paar losse mentosjes in mijn tas... ik druk ze zo gauw mogelijk dood. (Voel je het ook al kriebelen nu?) Gelukkig blijft het totnogtoe bij een aantal exemplaren steeds.

Voor de jongens heb ik een leren jasje gekocht, nepleer hoor. Oudste zoon had er al één, maar die heeft middelste zoon nu aan. Staat zo stoer ja en het is een handige tussendoorjas, want die hele dikke winterjas is op wat warmere middagen (ze zijn er echt al een paar keer geweest) toch erg heet. Jongste zoon is er helemaal verguld mee, steeds vraagt hij weer om die stoere jas... eindelijk mag hij die dan aan. "Mijn jas is stoerer dan die van de andere...", en tevreden om zijn stoerheid kruipt hij tegen me aan met zijn duim in zijn mond....

Ik maakte met melkchocolade en rozijnen mooie bonbons - althans dat was de bedoeling.
Ze waren nog  niet uitgehard toen ik naar bed ging dus de volgende morgen gingen ze  pas uit de vormpjes. Helaas... wit uitgeslagen. Of het nou kwam vanwege de tijd die ze erin bleven... Dat weten we dus ook weer. Niet geschikt om uit te delen aan visite, zeer geschikt zeker nog om zelf op te eten. Gelukkig zijn de notenrotsjes die  ik ook weer maakte beter gelukt.

Rommel opruimen in de tuin... ik dacht erover om een foto van de bij elkaar gesprokkelde troep (in het kader van het onopgeleukte leven) te laten zien maar doe het toch maar niet.... te erg (het kan nu dus ook niet eens). Kapot speelgoed, stukken vulling van oude kussens, takjes, flarden bloempot etc... 1 jonge hond in de tuin en 3 loslopende jongens... ai.

De eerste zwaluwen zijn door mijn Farmer gesignaleerd. Zal nu het voorjaar door gaan zetten?
Ik hoop het. 'k Word een beetje somber van het mistroostige grauwige kleurloze weer. Al heb ik een bosje tulpjes binnen neergezet. Als een belofte dat eens de lente echt komt!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...