Jolanda

Jolanda

Pagina's

donderdag 31 mei 2012

Kledingkasten, meer kuikentjes en plastic zakken

Door mijn verstuikte enkel liep ik vorige week niet zo hard en was ik niet meer toegekomen aan iets wat wel hoognodig was: het nakijken van de kledingkast van de jongens. Deze week moet het daarom echt gebeuren. De jongens hebben twee inbouwkasten in hum kamer. Gelukkig heb ik de korte broeken wel in hun kamer, maar dan in een bedroller en ik wil de truien en vesten daar nu in doen. Bovendien moet alles eens nagekeken worden. Vorig jaar heb ik niet zoveel hoeven doorschuiven, nu des te meer. Jongste heeft inmiddels maat 110, dus veel van zijn shirtjes kunnen weg.
Ze hoeven niet alles te passen, ik kijk zelf het meeste na. Alleen bij twijfel moeten ze het aantrekken.
Het is een behoorlijk karwei en ik wil ook de hele kamer gelijk grondig schoonmaken. Op momenten als deze ben ik een beetje jaloers op de voortvarendheid van die echte energieke poetsdames. Als ik met dat soort vrouwen eens samen ergens kom te werken, voel ik me altijd stuntelig en onhandig. Sowieso kan ik nooit goed werken met vreemde ogen op me gericht. Maar ja, zelfs alleen gaat het nog niet super. Ik dwaal ook te veel af tussendoor. En oudste zoon zag mij bezig en vond dat een uitgelezen moment om zijn verzameling schoolspullen en tekeningen e.d. ook eens uit te zoeken en weg te doen. Dus die rommel ligt er dan ook weer bij....
Maar uiteindelijk zal het vast netjes worden daar. Ik heb al een zak vol goed verzameld wat weg kan.

Er waren ook nog kippeneieren uitgekomen.

We zijn er maar druk mee, maar we doen het met z'n allen en voor de jongens is het zo leuk.
Het is toch steeds weer zo bijzonder, dat kleine spul. En groeien dat ze doen, verbazend zo hard!

Vanavond viel er een heerlijk regentje. Lekker voor de aardbeiplantjes en de rest van de tuin. Jammer dat we net nog niet de boontjes erin hebben zitten. Alleen de snijbonen wel, die hadden mijn schoonouders voorgezaaid. Tja, dat is het nadeel, mooi weer betekent kuilen enzo dus geen tijd voor de tuin.  
Lekker ook voor het gras, vooral daar waar het vorige week was gemaaid. Het is vast verbeelding, maar zoëven ging ik twee dochters ophalen van de trein en het leek me dat het land alweer groener was. 
Ze waren wezen shoppen en kwamen thuis met (bijna) alleen de dingen die ze nodig hadden en waarvoor  ze gingen. En van elke winkel een andere plastic tas. Nou gebruik ik die wel weer, als afvalzak of voor iets anders. Ze hadden ook nee kunnen zeggen maar daar hadden ze niet aan gedacht en dat gaat trouwens ook zo snel en automatisch. Ik las echter net in de krant (ik weet dat ik altijd achter loop) dat ze in Los Angeles de plastic tasjes gaan verbieden. Van mij mogen ze 't hier ook doen. Het is maar een kleine moeite om zelf een tas mee te nemen en een raar aanwensel om elk tierelantijntje apart in een tas te doen. Er schijnt ontzettend veel plastic in zee te zwerven.

En nu wacht ik tot oudste dochter belt om haar te halen van het station, want zij had een préunie. Had ik nog  nooit van gehoord, maar het is een soort ontmoetingsavond voor de deelnemers aan de vakantiereis die ze deze zomer naar het buitenland hoopt te maken.



vrijdag 25 mei 2012

Gruttonest en kleine eendjes

Ik kan het niet laten. Er gebeurt ook zoveel!
Ik ben net even met Farmer een eindje meegereden met de trekker om dit te fotograferen:

Een stukje ongemaaid gras... 

Daar zit een gruttonest. Het is dat Farmer een grutto daar zag lopen en in de buurt blijven, anders had hij het niet opgemerkt. 
(klik op de foto om hem groter te zien, dan zie je links de grutto lopen)

Van de kieviten is het nest makkelijker te zien, dat is meer een kuiltje, waarbij het gras wat plat geduwd is. Maar de grutto houdt de omgeving meer intact, die legt de eieren ook in een kuiltje maar laat de grashalmen er overheen hangen.

Voor de foto moeten we echt dat gras aan de kant houden.

Eindelijk: close-up. Vier eieren zijn het. 
Alles weer wat in orde gebracht en als we weg zijn komen de grutto's weer terug.

Wij hebben een paartje mandarijneendjes. 
Nu zit één vrouwtje te broeden op het legsel van twee. 
Oudste dochter bedacht dat dat vast teveel was en bracht een aantal eitjes onder in de broedmachine.
En nu zijn de eersten uitgekomen!

Oh.... lief!

We brengen ze onder in een speciale kist die Farmer daar ooit voor gemaakt heeft.
Regelmatig nog even laten drinken. Die knikkers zijn tegen het verdrinken.

Voor zo'n vakantie zou je toch wel willen tekenen? Ze boffen zo, de jongens.

Als de graskuil vol is en Farmer met de trekker van de kuil af is, mogen ze nog even op de kuil buitelen.
(Dit was nog vorige week, nog sweaters.)

Plastic erover...

... en samen met opa dichtscheppen met zand.




woensdag 23 mei 2012

Melk uitdelen

Daar ben ik toch even....
Ik voel me wat allenig vandaag, zo met z'n vijfjes - ja echt. Met drie knullen en middelste dochter aan de lunchtafel (lekker buiten natuurlijk). Farmer is namelijk weg en dat gebeurt zo zelden dat het dan gewoon wat kaal aanvoelt, snap je?
Hij is namelijk melk aan het uitdelen in Rotterdam en ik begreep dat-ie nu weer in Barendrecht loopt... met oudste dochter trouwens. 't Is een actie van Campina. Ik weet niet precies hoe het gaat, maar hij was op de Erasmusbrug geweest en volgens mij gaan ze ook van deur tot deur. Het is een landelijke actie, dus kan er ineens een boer of boerin in een groen shirt bij je op de stoep staan met een pak melk.... Ik heb Farmer maar even gesproken, maar hij klonk alsof het erg gezellig was.

Ik heb mijn enkel verstuikt en moest verplicht wat rustig aandoen. Maandag schaamteloos een boek uitgelezen... en gisteren de sokken gestopt. 't Gaat nu wel weer hoor, alleen is mijn hele voet nu wat opgezet. Ik wissel bezigheden dus af met rustige dingen. Komt wel goed uit met deze benauwde warmte, daar kan ik niet zo goed tegen. Verplichte vakantie dus voor mij en eigenlijk ben ik er wel tot rust door gekomen.
Ik straal het uit naar de jongens denk ik, want die zijn ook erg lief bezig. Ze spelen op de speelboot en met Bonnie. Nu zijn ze druk met water, dus koelen ze lekker af.

Middelste dochter zit nog middenin de examens, maar afgelopen vrijdag moest ze inwerken bij de supermarkt, waar ze een baantje heeft. Ik ben echt blij voor haar, want straks heeft ze zolang vrij! En het is weer eens iets heel anders dan bij een plantenkweker. Ze wordt (o.a.) ook bij de kassa ingewerkt en volgens middelste zoon verdient ze dan vast wel heel veel....

Update: Inmiddels zijn Farmer en oudste terug, het was een superleuke ervaring! De mensen waren enthousiast en de actie werd goed ontvangen.

Jongste wil dat jasje ook weleens aan. Op de melkpakken staat voortaan een code en dan kun je op internet kijken waar de melk vandaan komt.


vrijdag 18 mei 2012

Molendag, Bonnie, en een fikse hagelbui

Zo snel gaat er een week voorbij.
En ik wilde nog wel zeggen dat ik naar de molen in Geldermalsen was geweest op molendag (12 mei).

Waar de jongens een ballon mochten oplaten en we konden rondkijken in de molen.


Ik kocht meel en dat bevalt goed, dus ga ik het voortaan daar halen. Het is goedkoper dan het meel wat ik eerst had. We konden proeven van molenkoek, en middelste zoon vond dat zo lekker... mam... nemen we dat mee om thuis nog te eten? Ik besloot om niet stukken koek te kopen maar twee zakjes mix om het dan thuis eens te maken.


Ik wilde ook nog vertellen over Bonnie, die al best gewend is. Die nog niet zindelijk is, hoewel verreweg het meeste op de juiste plek gebeurt (gelukkig...). Met lekker weer gaat ze aan de lange lijn buiten en springt dan op waaiende halmen gras af, gromt en dolt met het stuk touw dat we haar gaven, pakt de knijpers uit m'n emmertje als ik niet uitkijk, begint toch de woordjes "los", en "blijf" en "af" te leren.

Slobber slobber en weg is het weer, het brintapapje dat ze nog krijgt.

Werkte zich zelf in deze "gevangenis", de wasmand.

 Is in een wilde bui erg enthousiast en wil dan met Snuf dollen. Maar als die er geen trek  in heeft, geeft ze een waarschuwende grom en een voorzichtige beet. En even later liggen ze weer samen te slapen.

De voorgezaaide boontjes zijn nog niet uitgepoot, omdat we nog steeds nachtvorst hadden. Ik geloof dat de vooruitzichten nu beter worden wat dat betreft, dus zouden ze er nu in kunnen.
Er ligt weer nieuw gras geschud (wat makkelijk: na de vorige post weet iedereen nu waar ik het over heb;)), maar helaas voor ons valt er op dit moment een buitje. Hopen maar dat 't nog opklaart. Het droogt zo langzaam nu omdat het zo dik ligt (het gras zo hoog was).
Afgelopen dinsdag viel er zelfs zoveel hagel dat het leek alsof er sneeuw lag! Mijn schoonvader had gezien dat de pinken tijdens de bui driekwart rond draaiden. Ze staan altijd met hun achterwerk naar de wind toe bij regen en hagel. En ze stonden dus eerst met de koppen naar het oosten, en later naar het westen. De bui was dus blijven hangen. Of eigenlijk kwam hij gewoon terug, kon de rivier waarschijnlijk niet over. Dat is weleens vaker zo.

Op het staldak

In de stal. Doordat de hagelstenen zo snel vielen kwam de goot dicht te zitten en liep over. Geholpen door de regen die er daarna nog viel. De regenmeter zat helemaal vol! 

Er zitten wilde konijnen in de tuin. Pas zag ik een  moeder met haar drie, vier... kinderen rondhopsen. Nu vind ik konijntjes heus waar lieve schattige beestjes. Maar in de moestuin niet meer. Nu gaan we hekjes van gaas o.i.d. plaatsen. Er zijn al ooit stukken golfplaat ingegraven, maar het gaas wat daarboven zit is te laag geworden (dat gebeurt soms met kinderen die er steeds aan hangen), ze springen er overheen.
En binnen word  ik overlopen door de al dan niet vliegende mieren - zelfs nu op mijn  toetsenbord.

Gisteren was het Hemelvaartsdag. We zijn naar de kerk geweest en 's middags grotendeels in de tuin aan de gang geweest. Behalve Farmer, hij heeft dus tweemaal geschud. 
De jongens hebben nu de zg. hepivakantie, zijn vrij tot en met de Pinksterdagen.
Ik ben dan wat minder in blogland, ook wat betreft het bijlezen bij anderen, al zal ik echt weleens langswaaien. Maar verder wil ik de tijd die toch al veel gebruikt wordt voor al het nodige werk, vooral besteden aan de kinderen.

dinsdag 15 mei 2012

Kuilen in beeld

Gisteren was het dan tijd om te kuilen! 
Zaterdag had Farmer gemaaid en gisteravond zat het gras in de kuil.
De batterij van mijn fototoestel lag aan de oplader, dus heb ik geen foto's gemaakt.
De volgende foto's zijn dan ook van vorig jaar, gemaakt bij de diverse keren dat er gras gekuild werd.
Om een idee te geven wat er allemaal komt kijken bij dat kuilen heb ik ze bij elkaar gezocht voor een aparte post.


Allereerst wordt er natuurlijk gemaaid.

Zo ziet dat er dan  uit.
Op dit ogenblik is het lege land veel geler dan op deze foto. Dit komt doordat het gras nu zo hoog was. 

Vervolgens wordt het geschud. Sommigen noemen het spreiden.
 Het gras wordt uitgeschud en verspreid zodat het gras goed kan drogen.

De schudder van dichtbij.
Zo nodig gebeurt dit twee keer. Zeker bij lang gras.

Als het gras droog genoeg is, is de rugger aan de beurt.
Hierbij worden er ruggen, dijkjes gemaakt van het gras, zodat de opraapwagen het straks kan ophalen.

En dat ziet er dan zó uit.
Voor het ruggen zijn er nogal wat andere namen: duinen, harken, wiersen...
Ik ben erg benieuwd: hoe noemen ze dat bij jullie en zijn er nog andere benamingen?

Een lege kuilplaat wacht...

Dan komt de opraapwagen met het gras.

Het afschuifbord wordt aan de voorlader gezet.
Het gras wordt zo opgepakt en op de plaat gestort, zo netjes mogelijk.
Dubbel lucht (extra banden) aan de banden.

En dan aanrijden. Daar is het dubbel lucht voor nodig.
De trekker is dan breder, dan hoef je minder kort langs de kant en minder kans om om te vallen.

Als alles aangereden is, wordt de kuil ondergedekt. Soms voorlopig, want dan kan er de volgende keer nog meer bij.

In de loop van de tijd komt-ie er dan zo uit te zien.

Farmer had zaterdag 6 bunder gemaaid en al bijna een hele kuil vol, zo veel kwam er af. 
Mooi dat dit eerste begin van de wintervoorraad binnen is! Er moet nog veel meer gemaaid, maar nu regent het weer. Dus geduld hebben en de volgende kans afwachten.






vrijdag 11 mei 2012

Zoek de spreekwoorden

Geen uitgebreid bericht meer deze week, veel te druk met het kleine schattebeest dat zoals de kinderen ook wel merken toch ook best eens lastig kan zijn. Net een klein kind! Bijt op alles wat los en vast zit en we zijn druk doende met het zindelijk proberen te maken... Prachtig diertje, zoals ze fier en krachtig staat te kijken naar alles om zich heen als we ze uitlaten, wat we voorlopig nog aan de lijn doen.

Daarom een leuk prentje:



Er zitten spreekwoorden in verwerkt. Laat me maar weten welke! Ik hoop dat het een beetje te zien is. (Klik op het plaatje om het groter te zien.)
Als we nou afspreken dat per reactie maar één spreekwoord genoemd mag worden, dan kunnen meerdere mensen hun ei kwijt ;-)
Dat zou dan 16 reacties moeten opleveren.....

woensdag 9 mei 2012

Nieuwe bewoner en andere dingen

Vorige week zijn de laatste aardappels de grond in gegaan.
Farmer had een stuk achter de kuilplaat met de cultivator bewerkt en toen gefreesd.


Lijntjes zetten, voortjes maken, poters erin leggen, geultjes dichtmaken.
De jongens mogen de poters erin leggen, ze ruzieden er zelfs wat om. 



Om daarna weer gebroederlijk op ontdekkingstocht te gaan. In het struikgewas, op de houthoop. Daar ergens vonden ze zelfs nog een ballon, die opgelaten was in Brussel, van een school. Ene Jules, die kon er een fiets mee winnen.  Hé, gij zijt van ver gekomen! Het gebeurt regelmatig dat we een ballon vinden in het land. We sturen alleen terug als het een beetje afstand is, zoals nu. En als het adres nog leesbaar is - potlood is al snel niet meer te zien. Ooit kregen we een kaartje terug uit Friesland, als bedankje, dat is wel leuk. Waarschijnlijk had die gewonnen. 

Wij aarden ze altijd meteen aan.

We hebben een zijkamertje, dat vooral gebruikt wordt om doorheen te lopen naar het kantoor. Ik weet niet of dat elders ook zo is -vast niet - maar hier is zo'n hok erg geliefd om spullen die je gauw effe uit het zicht wil hebben, in te smijten. Dat gebeurt zo een x-aantal weken, maanden en dan wordt het onderhand een ergernis  om er doorheen te lopen. Plus de wetenschap dat straks veel tijd gaat zitten in het opzoeken terwijl je die dan eigenlijk niet hebt, maakte dat ik de koe bij de horens vatte en de boel uitmestte. Ik heb ruimte gemaakt voor mijn potten en dozen. Want straks, als er de oogst mag zijn, is het handig als alles weer paraat staat. Een paar deuren verder heb ik de rest van de potten, maar om voor iedere kookbeurt apart de potten te halen, vind ik niet zo handig. 

Zo zag het eruit. 

En zó prettig: ik heb zelfs (nog!) ruimte over.

Onze herdershond is al 11 jaar oud. Voeg daarbij een aanhoudende wens van dochters om weer eens een puppie te willen en zomaar ineens is daar dan een nieuwe bewoner in huize Farmer gekomen.... Maar wij hebben haar zelf gekocht, want Farmer zei dat als er een hond komt, dat een gezinshond zal zijn. Wijs besluit van hem. Omdat de meiden de komende periode wel wat extra tijd hebben mogen zij ermee op cursus gaan. Heel opmerkelijk had een vriend van ons net een paar dagen eerder een bench gered van de stort, die hebben we nu in bruikleen. Fijn, daar kan het hondje dan in als we uit de buurt zijn en 's nachts.


 Vroeger hadden we ook zo'n hond. Die luisterde naar de naam Bonnie. Deze noemen we anders maar het lijkt me goed als ik haar op het blog Bonnie noem (zoals ik de Herder Snuf noem terwijl zij in werkelijkheid ook anders heet). 
Grote vreugde bij de kinderen natuurlijk! Jongste kwam vanmorgen kijken, eerst wat op 'n afstandje.... "Een klein kalfje!", sprak hij verheugd, om meteen zijn vergissing goed te maken met: "..oh.... grapje! een klein puppyhondje!


Snuf moest ook wennen, ik was benieuwd hoe dat zou gaan. Maar 't gaat heel goed. Het mocht vanmorgen best al tegen haar aan komen liggen. Eerst wat onwennig, je ziet het aan Snufs oren. Maar ze gaat er heel rustig mee om en ik denk dat het helemaal goed gaat komen. 



Vanmorgen ben ik naar school geweest, om mee te helpen met het schooltuintje. De kinderen van groep 7 hebben een moestuintje gekregen om voor te zorgen. Zo leren ze hoe groente en bloemen groeien en zijn ze even met hun handen bezig. Het is dit jaar voor het eerst en vanwege het project is het laat zat om de dingen te zaaien. Maar het is erg leuk en ik ben benieuwd hoe dat verder zal gaan. Ik had het idee voor het eerst gezien bij Zeeuwse Mama (zie mijn bloglijst), maar op internet zijn nog veel meer sites erover te vinden.
Nu maar hopen dat het groeien wil en dat de jeugd uit de buurt het met rust wil laten.
Vorige week waren we, Farmer en ik met de jongens, bij mijn moeder. Toen waren we naar het park gegaan, zo mooi aangelegd daar. Maar zo misselijk: Er stond een bak met zomerbloeiers (begonia's) en daar was meer dan de helft van uitgehaald. "Gewoon" meegenomen door een idioot die het blijkbaar teveel vindt kosten om ze te kopen. 

Het is wachten op wat vaster droog weer, dan kunnen we maaien. De temperatuur is prima. 
Ik ga nu de goudsbloemen die ik voorgetrokken had, uitpoten. Anders worden ze slap. In de tuin komen er trouwens ook nog spontaan op, volgend jaar hoef ik niet meer te zaaien... Ik zal ze ompoten en allemaal bij elkaar zetten.



vrijdag 4 mei 2012

Nog steeds vakantie, tuin én weiland, tenslotte keuken

Nogal eens zeggen mensen tegen mij: wat een ruimte!, als ze onze tuin zien. Ja, dat is het voordeel van buitenaf wonen, je hebt lekker veel ruimte. Zelf ben ik geboren op een akkerbouwbedrijf, en later verhuisden we naar een andere plaats waar we ook veel ruimte hadden. Dus ben ik het altijd gewend geweest. Het lijkt mij heel vreemd om in een rijtjeshuis of flat te wonen. Iets van hoe dat moet zijn heb ik ervaren tijdens de zeldzame keren dat we een midweekje op vakantie gingen, maar dan stel je je daarop in. Ik ben wat dat betreft dus erg verwend.
Er is ook een andere kant. Dat is, dat het werk nooit klaar is. Echt nooit klaar. En met vakantie gaan is nu verleden tijd (ook dat was ik nooit gewend, dat scheelt). Het gelukkige is weer dat ik gewoon graag thuis ben. Zo prettig, als ik 's morgens met vogelgezang wakker word en te weten: ik hoef nergens naar toe vandaag, zelfs geen boodschappen. De kinderen vermaken zich meestal goed, en daar ben ik ook blij om. Ik vind het heerlijk om bezig te zijn en de kinderen om me heen te weten. (Liefst lekker spelend natuurlijk...) Ik ben dus een introvert type, graag op mezelf. Maar ik kan wel makkelijk contact maken, daar heb ik dan weer geen moeite mee. Het is niet zo dat ik er een grote hekel aan heb om weg te gaan, maar veel dagen kunnen zo hectisch zijn en ik heb altijd wat tijd voor mezelf nodig. Tijd voor reflectie, voor bezinning, voor rust. Zelfs als het tijdens vakanties het erg rumoerig is geweest en rommelig, dan ben ik weer blij als alles weer het normale ritme is.
Deze vakantie heb ik nou eindelijk eens het gevoel dat niet alles zo moet. Wat ik kan doen, dat doe ik, en wat niet lukt, laat ik. Zo simpel. Geen stress. Dat is heel wat voor de stresskip die ik kan zijn!

Een aantal dagen geleden ging ik de koeien halen en zag ik dit.
Een paar dagen was de moeder in het strohok gebleven maar kalfde maar niet. 
Dan maar de wei weer in.


Ze voelde zich toch prettiger in gezelschap? 
Daar kwam het kleine meisje eindelijk.
Ze mocht een ritje met de kruiwagen maken naar de stal.



En dan ben ik rustig bezig geweest in de tuin en trommelt mijn Farmer iedereen bij elkaar: de pinken moeten over! Over de weg, betekent dat. Als ze naar een ander weiland gaan zonder de weg over te steken, zeggen we: de pinken moeten om. Boerenjargon.

 't Is maar een klein stukje.
Als je maar met veel mensen bent, kan het zo gebeurd zijn.

Eerst langs het nieuw ingezaaide land, dan de dam over, in het andere weiland.
 Het nieuw ingezaaide ziet er mooi glad uit.


Al die paardenbloemen nemen veel plaats in van gras, en uiteindelijk is de opbrengst en voedingswaarde minder. Maar het ziet er wel gezelliger uit. Farmer spuit niet zo gauw, want dan gaat de klaver ook dood (klaver is goed voor het eiwit).  Alleen als het het gras echt gaat verdringen.

Zo van dichtbij is het nieuwe gras langer dan we dachten.
Olifantsgras? Nee hoor, de jongens speelden dat ze cheeta's waren...
sluiperdesluip....

Een andere dag. 

Zóveel paardenboemen....

Plukken maar.

Vele handen maken licht werk.


Een bui rommelt in de verte.
We gaan terug.

Oogst van bloemhoofdjes.

Zoveel mogelijk stengel eraf knippen en dan koken. Ik zag het op internet, bij diverse blogs ook.
Kijk maar eens bij Anderson cottage of De gulle aarde.

Uiteindelijk maakte ik jam. Meer gelei, want stukjes zitten er niet in en het was bij mij wat dun uitgevallen. 
Paardenbloemengelei smaakt wat naar honing. Ik ben vergeten er nog wat kruid bij te doen. Ik ben niet zo gek op honing, maar Farmer lust het graag. 
Het is apart, maar na even wennen wel lekker. Zelf vind ik het lekkerder op een cracker dan op een boterham. Door de yoghurt smaakt het echter ook heerlijk!


Het weer is omgeslagen, 't is een stuk kouder geworden. 
Dan maar binnen verder, zojuist heb ik Jongste geknipt en de strijk wacht.

En weer herdenkingsdagen, 4 en 5 mei. 
Ik wil eigenlijk nog naar mijn moeder, maar met regenachtig weer is het wat lastig om die belhamels van mij op een bovenwoning een beetje rustig te houden. Leuker is het om samen naar het park te gaan. Daar hebben ze ook nog wat diertjes, dat vinden ze ook altijd leuk. Wie weet kan het nog wel tussen de buien door. Die komen toch ook niet altijd wanneer ze verwacht worden.

Allemaal fijne dagen en een goede weekwisseling!



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...