Jolanda

Jolanda

Pagina's

donderdag 28 april 2011

Een kuil of een berg?

Toen ik pas verkering had met Farmer, was alles op het boerenerf nieuw voor mij. Mijn vader was vroeger akkerbouwer en een melkveebedrijf is toch heel wat anders.
Ik zag ook de graskuilen liggen en vroeg: waarom noemen jullie dat kuilen?

Toch geen gekke vraag als je zo'n kuil ziet?

Dit is zo ongeveer het verhaal wat Farmer op school geleerd heeft:
Vroeger werd er alleen gehooid. Het kuilen is min of meer bij toeval ontdekt. Er ging met het hooien weleens wat mis, het regende nat ofzo. Een keer had een boer dat in een gat of een oude sloot o.i.d. gegooid en grond erover. Later bleek dat het gras, onder het laagje schimmel, nog goed bruikbaar was gebleven. Zo zijn de graskuilen ontstaan. Eerst waren dat inderdaad kuilen, maar men vond steeds betere manieren om het gras goed te houden. Nu, in de moderne versie, wordt het gras op een kuilplaat gestort, goed aangereden met de tracktor met dubbel-lucht (dubbele banden) en ondergedekt met stevig kuilplastic.
We noemen het nog steeds kuilen, hoewel het dus bergjes zijn - of heuvels, zo je wilt.

Afgelopen maandag heeft Farmer gemaaid en dinsdagavond zat het eerste gras van dit seizoen erin.
Eerst de kuilplaat schoonvegen...
Dan kan het gras gestort worden.
Mijn schoonvader haalt het gras op.
Farmer rijdt de boel aan en maakt er een nette kuil van.
De jongens waren lastig naar bed te krijgen, veel te leuk om te kijken natuurlijk.
Ik vind toch dat ze nog moeite hebben om in slaap te komen sinds het uur verzet is (vind ik trouwens zo'n onzin, die zomertijd). En bijna elke morgen moet ik ze nog wakker maken! Terwijl ze daarvoor altijd zelf op tijd uit bed kwamen.

Vanmorgen regende het wat. Het is wel nodig, want de grond is erg droog. We zouden nog wel wat meer kunnen gebruiken....
Maar dat het eerste gras binnen is, geeft een prettig gevoel.
Nu ga ik gauw weer binnenshuis verder.

dinsdag 26 april 2011

Irritante telefoontjes

Als ik ergens niet vrolijk van word, is het van reclametelefoontjes.
Soms is het een bedrijf dat je kent en waar je regelmatig koopt. Maar dan nog heb ik er een hekel aan. De bellers zetten je nl. onder druk om nu - meteen -  een beslissing te nemen over iets waar ik mijn geld aan uit zou moeten geven. Of je bent zelfs vrij om nog even na te denken, dan bellen ze na een paar dagen weer op. 

Ronduit irritant vind ik die telefoontjes, waarbij een dame of heer probeert mijn geld af te troggelen door allerhande "unieke" aanbiedingen. Voor je het weet hebben ze je het een of ander aangesmeerd wat je totaal niet nodig hebt. Of je krijgt zoveel korting bij een andere aanbieder van noem maar op. Ik houd het gewoon bij mijn standaard merk en pakket. 'k Ben door schade en schande wel wat wijzer geworden.
Of dat je beter je pensioen bij dit bedrijf kunt regelen... Boeren hebben geen pensioen. O.... is dat echt waar?

Eens werd ik gebeld door een bedrijf waar ik met enige regelmaat iets bestel en waar ik ook tevreden over ben. Maar die bestellingen plaats ik dan omdat ik dingen nodig heb, en ik doe dan altijd gelijk een voorraadje, dat scheelt in de verzendkosten. Ik heb toen gezegd, dat ik de artikelen goed vind, maar dat ik er niet van houd om via een telefoontje iets snel te moeten beslissen en dat ik liever niet meer gebeld wordt, omdat ik er toch niet op inga. Ik ben ook nooit meer gebeld - het siert ze. Ik doe mijn bestellingen als voorheen en ik ben nog steeds tevreden.

Je kunt ook gebeld worden omdat je iets gewonnen hebt! - bijna. Je hoeft dan alleen nog maar dit of dat... Ik herinner me nog, een aantal weken na de geboorte van één van de kinderen, dat een mevrouw me in juichstemming meedeelde dat ik een reisje kon boeken met wel weet-ik-veel korting!! Daar bent u, zo voegde ze toe, zeker wel blij mee? Nou nee, zei ik toen, ik heb nl. een longontsteking en mijn man ligt in het ziekenhuis. Het zal wel bot geklonken hebben, maar het was wel waar en ik was op dat moment echt niet zo vrolijk. O, o... sorry....dat wist ik niet... en ze verontschuldigde zich uitgebreid. Ik voelde medelijden met haar en zei dat ze het ook niet kón weten. We hingen op in goede harmonie, ze zei dat ze hier wel van geleerd had...

Meestal maak  ik dus korte metten: Ik ben niet geïnteresseerd. Ik heb ook niet even tijd.
Tegenwoordig met mijn grote dochters in huis, is het leven wat dat betreft gemakkelijker geworden.
Als ze thuis zijn, neemt één van hen meestal op. Erg prettig. (Hoewel; soms is het wel iemand bekend waar ik nog wat aan wil vragen en dan -klik- hebben ze de verbinding alweer verbroken...)
Dag mevrouw, volgens mijn gegevens hebt u kinderen in de leeftijd van 3 tot 12 jaar, klopt dat? (ze willen b.v. een boeken/tijdschriften serie aansmeren) Nee, zegt mijn dochter. Nee, hebt u die niet? Nee, die heb ik niet. O, dan kloppen mijn gegevens niet. Sorry voor de overlast... Ik hoor het natuurlijk niet, maar de vraagsteller zal wel wat argwanend geklonken hebben, maar dochter kon overtuigend nee zeggen, want ze loog niet...
Bij een vriendin van dochter doen ze het zo - ook leuk: Op de vraag of de heer/vrouw des huizes thuis is, wordt gezegd dat ze die even zal roepen. Vervolgens blijft de telefoon gewoon aanstaan het eerstvolgende halfuur, zonder dat er ook maar iemand hem weer oppakt....ze bellen nooit meer terug!
In het verleden ben ik er best wel eens ingetrapt hoor. Of bij een mevrouw die in huis allerlei dingen komt aanprijzen, na de geboorte. Viinden  jullie dat ook zo hinderlijk, of ben ik de enige? Het zal lonend zijn, anders doen ze het niet meer, zou je zeggen.

vrijdag 22 april 2011

Rondje door de tuin en de pinken naar de wei

Wat is het lekker weer. Er is in een druk gezin én op een boerenerf en tuin altijd wel het nodige te doen. Maar soms moet ik even een stapje terug doen. Het warme weer is heerlijk, maar ik moet altijd even wennen. Aan de ene kant geniet ik ervan, aan de andere kant maakt het me vaak moe. Meestal heb ik dan ook nog hoofdpijn, maar dat valt nu mee.
Gisteren maakte ik met mijn fototoestel een rondje door de tuin:
Dit is maar een klein hoekje van de tuin.
Gek, als je het zo op de foto ziet, lijkt het net of het ergens anders is.
Dat is wel leuk aan het bloggen: gewapend met mijn camera loop ik regelmatig gewoon zomaar een rondje. Niet alles komt op het blog, maar zo maak ik wel veel meer foto's dan ik eerst deed.

Een dikke kikker op het randje van de vijver.
Terwijl we buiten koffie drinken, tracteren de kikkers ons op een gratis concert.

De jongens maken een huisje van het hokje van de glijbaan.

\
Beneden bij het trapje staat een lekker soepje te pruttelen....
Vol met verse ingrediënten, zoals je kunt zien.


Ook de pinken gingen gisteren naar buiten. Deze groep heeft vorig jaar ook al buiten gelopen, de meeste zijn al gedekt.
Eerst mogen ze hier op het pad even rondrennen.
Daarna gaan ze in het kleine weitje wat je achter de pinken ziet.
Ze hadden zich al dik kunnen eten in de stal.
Anders eten ze ineens teveel van het verse gras en is de overgang te groot.
Natuurlijk gaan ze gelijk grazen als ze even uitgedold zijn.
Dat is zo'n mooi gehoor, als ze het gras met gretige happen afgrazen.

Vanmorgen gingen ze naar de grotere wei. Daar waar de melkkoeien hebben gelopen staat nog voldoende gras voor de pinken om af te grazen. Zo gaan ze de eerste tijd "achter de koeien aan".
Eerst moet de weidepomp neergelegd worden, dan hebben ze straks ook water.
Lekker rennen!

En de rangorde bepalen...

Daar word je dorstig van!

Het was weer een hele reportage, ik hoop dat jullie er net zoveel van genieten als wij...

Tot slot wens ik iedereen heel goede feestdagen toe.
Vandaag is het Goede vrijdag. Christus dronk de beker van gramschap (van God over de zonden) leeg, zodat degenen die in Hem geloven mogen drinken uit de beker van heil (het eeuwig geluk).
En het Paasfeest is als een zegel over Zijn werk: Hij heeft de dood overwonnen!

woensdag 20 april 2011

Handig naaiboek voor beginners

We zijn nog volop in de tuin bezig, maar met dit weer kun je ook goed buiten wat naaiklusjes zitten doen. Ik zou hier nog een boek bespreken wat ik uit de bieb had gehaald en omdat het terug moet, doe ik het nu toch maar. Bovendien is een beetje duurzaam leven ook gebaat met zelfstandig naaiwerk, al is het maar voor verstelwerk (maar er zijn leukere klusjes).

De titel is Aan de slag met de naaimachine, door Kate Haxell.
Het is een fijn boek. Niet zo'n dik, ontmoedigend boek met zo'n veelvoud aan informatie dat je door de bomen het bos niet meer ziet, maar heel duidelijk, alleen de informatie die echt nodig is, met veel kleurenfoto's. Stap voor stap worden de dingen uitgelegd. Het kost € 29.95, nog een hele prijs. Maar zeker als je nog begint met naaien echt een aanrader. En het is ook een boek wat je er altijd weer bij  kunt pakken.
De hoofdstukken gaan over hoe de naaimachine werkt, naden en zomen, knoopsgaten en ritsen, gebruik van bandjes en linten, ruches, applicaties e.d., en een paar eenvoudige werkstukken.


Er is ook een hoofdstuk over wat je nodig hebt. Ik deel hier mijn eigen ervaringen, wat ik het meeste belangrijk vind:
Een goede stofschaar. Knip hier echt alleen maar stof mee, want als je hem voor papier gebruikt, wordt hij heel snel bot.
Een kleine borduurschaar voor het afknippen van de draadjes.
Een centimeterband. Als je die om je nek hangt, voel je je gelijk al een echte naaister.
Een tornmesje om naden los te maken; je zult nl. (zeker weten!) eens iets fout doen en ook  voor verstelwerk is -ie onmisbaar.
Verder is een vingerhoed handig, tegenwoordig schijn je ook rubberen te hebben, die zijn flexibeler.
Een spoelendoosje kun je ook in diverse vormen kopen, heel handig. Voorheen bewaarde ik de spoeltjes in een gewoon doosje, maar alle draden zitten zo snel in de knoop, dat kost weer tijd om het los te maken.


En gewone klossen bewaar ik in deze doos, gewoon van de action, geloof ik.

Iets wat ik in dit boek zag, was een biaisbandmaker, die had ik nog nooit gezien, lijkt me ook heel handig!
Ik had zelf al een naaiboek van de Margriet, ook handig, maar dit boek is veel gezelliger.

Nu lijkt het alsof ik zoveel achter het naaimachine zit, maar  in deze tijd van het jaar heb ik al bijna helemaal geen tijd, en voor de jongens naai ik niet zoveel. Maar mijn handen gaan weer jeuken. Als je dit ziet, krijg ik er toch wel veel zin in! Toen onze meiden nog meisjes waren heb ik voor hen wel veel genaaid. Nu zou ik het leuker vinden om gebruiksvoorwerpen te maken.

Voor de ervaren naaister bevat dit blogje niets nieuws, maar het leek me leuk om even te schrijven over wat basisdingetjes, voor beginners onder ons toch ook handig!

maandag 18 april 2011

Auto en huishouden in de soep

Afgelopen week zou ik een van de dochters met vriendin wegbrengen. Ik reed achteruit de garage uit, daarbij wankelde een fiets...maar gelukkig bleef hij staan. Verder achteruit.... en daar reed ik tegen een stel buizen aan, die op een kar klaar lagen. Normaal staat daar niets en ik had niet goed gekeken. Dom-dom-dom, hele achterruit aan diggelen, zelfs de achterklep verfommeld. Gelukkig geen geraakte mensen, maar o wat baal je dan!

Nu hebben we een leenauto en staat de Zaffira bij de garage, kost ons een hele nieuwe achterklep (doen we wel een tweedehandse, maar toch).
Die leenauto, daar hadden we bij voorbaat al onze twijfels voer, onze ervaringen op dat gebied zijn niet zo super. We hebben er eens een gehad, die van ellende bijna uit elkaar viel. Als je schakelde kraakte het ding zo vreselijk, dat ik niet verbaasd zou zijn geweest als ik een losse pook in mijn handen had.
Een andere keer hadden we een leenauto met een akelig parfum: zodra je erin kroop, werd de adem je bijna benomen door de opdringerige stank van sigaretten. Zó erg, dat ik de voorkeur nog gaf aan de krakkemikkige versnelliingspook.
Deze die we nu hebben zou het label Leenauto natuurlijk niet mogen dragen zonder ook een paar mankementen te hebben: Een grote barst in de voorruit en een radio waarvan het hele voorstuk bij het minste of geringste drempeltje eruit knalt.
Maar hij rijdt goed! Dus redden we er ons prima mee tot onze eigen auto weer klaar is. Je kunt in het veld niet zonder auto hoor.

Afgelopen zaterdag was ik 's ochtends om een of andere reden niet vooruit te branden en dus liep mijn huishouden een beetje in de soep. Bovendien bedacht ik  's middags pas (gelukkig op tijd) dat de jongens extra zwemmen moesten. Het eind is bijna in zicht: hopelijk mogen ze allebei eind mei afzwemmen voor B. Ze willen niet meer verder en stiekem hang ik daarvoor de vlag wel uit, want ik ben het best zat aan 't worden, dat gerij.
Maar nu ligt er dus nog een berg was, waar je u tegen zegt. Is wel vaker, op maandag. Zeker als de meiden hun kamer hebben schoongemaakt. Het ruimt zo lekker op hè, gewoon de hoop kleren van je stoel en de vloer oprapen en in de wasmand gooien (of ernaast, als die te vol zit...).

Dus het is hier een echte maandag! Ik heb dan weleens het gevoel: Help, waar zal ik beginnen??
Maar het helpt om prioriteiten te stellen: allereerst mijn was, als de trommel draait, kan ik er verder even niets aan doen, maar zodra hij klaar is, nieuwe erin en de andere ophangen (in die volgorde ja). Tussendoor de kamer doen.
En kijk, dan ziet het er alweer anders uit. Een pauzemomentje achter de computer, dan de etensboel weer klaarzetten voor het spitsuur tussen de middag, en dan weer kijken wat we nog meer kunnen doen.

vrijdag 15 april 2011

Koe in beeld: geboorte van een kalf

Onlangs had ik verteld over een koe die gekalfd had terwijl ik 's ochtends boodschappen deed.
Ik wilde het met de camera vastleggen, maar omdat ik weg was (en anders zou ik in tijdnood komen), had Farmer het - speciaal voor op het blog - op de foto gezet.

Eerst komen de voorpootjes - dat is bij koeien normaal.
Bij het afkalven gaan de koeien altijd in dit strohok.
Normaal zijn ze in de ligboxenstal.

Dan komt het kopje. Kijk, het knipoogt al ;-)

De koe werd wat onrustig van het geflits en daarom heeft Framer gewacht tot het kalf er was.
Zo hebben we het liefst: zonder hulp.
Als het te lang duurt, moet er weleens getrokken worden: een touw om de pootjes en bij elke wee trekken totdat het kalf eruit is.
Het gele wat je ziet is waarschijnlijk van wat poep in het vruchtwater.

Hier is het kalf al weer schoner. Het lijkt wel een zwart kalf.
In werkelijkheid is het donkerrood (vader is zweeds roodbont).

Elke keer is het weer spannend en ben je blij als er weer een gezond kalf geboren is.


Zo, je mag nog even bij mama blijven.
Met melkenstijd 's avonds ga je in een ander hokje.

Er is nog iets wat ik zeggen wil. Er zijn mensen die hun hond uitlaten in het weiland. Doe dit nooit (meer)! Honden kunnen namelijk drager zijn van de parasiet Neospora. Honden hebben er zelf geen last van, maar koeien krijgen door Neospora wel last van verwerpen. Dit kan komen door besemette hondenpoep. Verwerpen betekent dat ze een miskraam of (veel) te vroege geboorte krijgen. Dit kost de boer veel geld: naast het verliezen van de vrucht kan er wel 800 euro schade zijn! De koe geeft de ziekte ook door aan de kalveren en zo worden ze allemaal ongeschikt voor verdere fokkerij.
Veel mensen weten dit niet, daarom leek het me goed om dit eens te vermelden. Wij hebben de laatste tijd ook nogal wat verwerpers gehad , maar onze Snuf poept nooit in het voer en komt ook niet in de stal, alleen op de deel. We moeten Snuf eens laten onderzoeken. Als zij ook drager is, mag ze niet meer in het weiland komen... dus ik hoop het niet. Dat is ze zo gewend, dat het niet zal meevallen om dat tegen te houden. En aan de ketting vind ik ook zo naar...

Tot slot wens ik iedereen een fijn weekend toe!

woensdag 13 april 2011

Een grote beurt voor de jongenskamer

Vandaag besloot ik om de kamer van de jongens eens een goede beurt te geven en hun kledingkasten na te kijken. Veel zin had ik er niet in, maar die moet je weleens maken, dus ben ik op tijd begonnen. Bovendien is het ook nodig om te weten wat ze evt. nog moeten hebben. Als je iets gaat kopen terwijl achteraf iets dergelijks nog achterin de kast lag krijg je daar ook spijt van. Ik doe ook aan doorschuiven, dat gaat hier gewoon in dezelfde kast door. Is het voor Oudste te klein, gaat het naar de middelste plank voor Middelste Zoon, en zijn shirts kunnen nog een plank lager voor Jongste. Want hoewel er 3 jaar tussen hen zit, is Jongste erg groot en kan er direct achteraan weer in. Er zijn dus heel wat shirts die 6 jaar een plekje innemen in die kast! Want ze kunnen iets ca. 2 jaar aan (soms maar 1 jaar , maar goed).
 Ik krijg gelukkig wel het een en ander aan kleding, daar ben ik altijd wel blij mee. Al is het maar voor achter. Gevolg is wel dat de kasten nogal vol zitten, terwijl sommige dingen nooit gedragen worden. Tijd voor actie, dus! Zo hebben ze behoorlijk wat bloesjes hangen, terwijl ik niet zo van de bloesjes ben. Geef mij maar shirts en sweaters of vesten, vind ik veel handiger. Een paar stoere bloesjes mogen blijven, de rest gaat weg. Ik geef overbodige kleren aan mijn moeder, die ze sorteert samen met een vriendin en dan gaat het voor het goede doel weg.
De jongens trekken 2 x per week wat schoons aan, en als ze thuiskomen van school en buiten willen spelen moeten ze speelkleren aan. Daar wordt dan een week mee gedaan. Alleen als ze echt vies zijn, krijgen ze natuurlijk wel iets anders aan.

Van lieverlee waren er nogal wat enkele sokken gekomen, ook maar eens uitzoeken.... Pas vond Middelste Zoon een sok die al een tijd zoek was...in de boot (speelhut in de tuin). Helemaal blij kwam hij hem laten zien...zijn geliefde Takeltje (van Cars)... het geval zag er niet uit, heeft heel de winter daar gelegen, maar na uitwassen was hij toch weer heel toonbaar!
Gelukkig blijk ik niet zoveel nodig te hebben. Alleen wat broeken, die slijten ze hier zo ongelooflijk snel.... Ik let er zelfs op bij het kopen, dat het een gladde broek is. Ik bedoel zonder al die figuurnaden en zakken op de pijpen. Hoe leuk ook, ik ga ze pas kopen als ze niet meer (zoveel) over de vloer kruipen. Want zo'n broek valt haast niet te repareren. Dat doe ik met die gladde wel.

Ook de andere kasten en planken heb ik maar eens goed opgeruimd. De laden even nagekeken of er geen al te gekke dingen in liggen (iets levends ofzo...), dat zijn nl. de plaatsen waar de jongens hun schatten en aanverwante rommeltjes mogen bewaren. Van tijd tot tijd moeten ze die zelf eens uitmesten.
Binnenkort op koninginnedag wil Ouste Zoon wel met een kleedje gaan zitten om spulletjes te verkopen. Daarom hou ik gelijk maar wat apart wat wel weg kan. Ze moeten zelf ook nog maar eens kijken wat ze kunnen missen. Mogen we van dat geld dan iets kopen? vroegen ze me. Ik haastte me om te zeggen dat dát niet de bedoeling was (eerst opruimen en dan weer zooi naar binnen dragen...nee hoor). We houden het geld apart en we gaan er een keer een dagje van uit, veel leuker!

Terwijl ik zo aan het werk was en de hele slaapkamer zo ongeveer overhoop was, belde Farmer. Of ik even tijd had (eigenlijk niet) en kon vegen op de kuilplaat... Dat deed ik dus maar, want vandaag komen ze bierbostel (bijvoerproduct voor de koeien) brengen en dat moet bovenop de rest van de maiskuil gestort worden, zodat het gelijk op gevoerd kan worden. Maar die maiskuil moet eerst nog gauw omlaag gehaald worden. Voor de leek is dit misschien niet duidelijk, hoop het jullie t.z.t. nog wel uit te leggen, maar de boerenvrouwen ( ik weet dat er zijn die ook meelezen) weten vast wat ik bedoel.
En ach, da's ook weer gezellig, zo samen even bezig te zijn.

Daarna weer verder met de kamer, gelukkig is het nu klaar. Straks moeten we naar een verjaardag van een neefje, zwemspullen gelijk mee zodat we direct door kunnen. Dan nog eten, iets makkelijks, maar de friet komt mijn neus onderhand uit, dus vandaag wordt het rijst met kipfilet die ik zo eerst vast in blokjes snij en in de ketjap zet. Satésaus erbij en erwten en sla. Zo simpel, maar ze smullen er vast weer van.
Alleen deze knul lust geen rijst...
't Zou ook al te mooi zijn, iets op tafel te kunnen zetten wat echt iedereen lust...
Deze foto laat heel goed zien waar Jongste vaak zo zoet mee kan zijn.

Ik bel net een jonge moeder uit de gemeente en ik kan haar ook een doos vol kleertjes (van Jongste) geven!

Zo hebben jullie weer gezien waar ik zoal druk mee ben geweest. Vanavond wil ik eigenlijk nog wat aan de administratie doen, maar 'k weet niet of me dat nog lukken zal...
En dan nog een weblog bijhouden...eigenlijk te zot, maar het is zo leuk en geeft me veel voldoening om al die woorden en verhaaltjes in mijn hoofd op (digitaal) papier te zetten!

maandag 11 april 2011

Perenkruimeltaart en een vlindertje

Afgelopen vrijdag hebben Farmer en ik onze verjaardagen gevierd. Al jaren maak ik al mijn taarten voor de verjaardagen zelf. Alleen als ik er even echt niet doorheen zie, haal ik ze uit de winkel. Appeltaart is een vast onderdeel en verder varieert het min of meer. Ik vind het ook leuk om van tijd tot tijd eens iets nieuws te proberen. Sommigen komen daarna regelmatig weer terug.
Omdat ik een ruime oven heb, probeer ik altijd het zo te plannen dat alles in 1 keer in de oven kan. Ik maak altijd 2 appeltaarten, vaak in 1 groot vierkant blik (waarbij ik de ingrediënten van het deeg met 10 % vermeerder omdat ik er een hekel aan heb als ik op het laatst met de reepjes deeg tekort kom).
Verder maakte ik deze keer een perenkruimeltaart en een biscuitbodem voor een slagroomtaart. De laatste zet ik pas in de oven na 35 minuten, want die heeft minder tijd nodig. Met de hetelucht kun je diverse gerechten tegelijk in de oven doen, op de 2e en 4e richel. Dus deed ik ook nog snel een gehakbrood voor het avondeten erbij, dan hoefde ik geen ballen te maken en steeds weer om te draaien op het vuur.
Hèhè, 't was even hectisch maar alles was goed gelukt!
De biscuitbodem heb ik uiteindelijk in de vriezer gedaan, omdat al diverse mensen hadden afgebeld. Dan maak ik een andere keer daar wel een slagroomtaart van, voor een zondag ofzo.
Verder had ik nog twee snel-klaar taarten gedaan, kwark en advocaatbaverois. Ik heb liever te veel dan te weinig, het is hier in het weekend toch wel opgekomen :-).

Het recept voor de perenkruimeltaart wil ik wel met jullie delen, het is een gemakkelijk recept:

Benodigdheden: 400 gr. zelfrijzend bakmeel * 200 gr. witte basterdsuiker * 225 gr. boter (koud) *1 eidooier * 4 stevige handperen (of 1 l blik peren) * 2 eetl. suiker * poedersuiker

Beboter de vorm (24 cm). Snij de boter met basterdsuiker en bakmeel tot deze kruimelig is.
Neem de helft van het kruimeldeeg en meng dit met de eidooier tot een samenhangend deeg.
De geschilde peren  doorsnijden en de klokhuizen verwijderen, met wat water en de 2 eetl. suiker ca. 4 min. laten koken (bij peren uit blik hoeft dit niet).
Druk het samenhangende deeg in de vorm. Verdeel de uitgelekte en afgekoelde peren erover, strooi het kruimeldeeg erover en bak in ca 75 minuten gaar. Hetelucht 170 graden, conv. 185 graden.
Laat de taart 1 uur afkoelen, verwijder daarna de vorm. Voor het serveren met poedersuiker bestrooien. (Op de foto is dat nog niet gebeurd.)

Verder heb ik niet zoveel te melden.
Ik hoor de laatste tijd van zoveel dingen: zorgen hier en problemen daar...In ons eigen gezin gaat alles goed hoor, maar bij familie en vrienden, mensen die je lief zijn... Het raakt me diep en voel me er soms door overstelpt. Dan voel ik me zo machteloos.... dat dringt mij dan weer tot gebed. Wat is het - steeds weer - goed om alles bij God te brengen én het daar dan ook proberen te laten.

En wat is het ook goed om juist dan eens bewust stil te staan bij wat klein geluk wat je zomaar ten deel valt. De lachende grijns van Jongste bijvoorbeeld, of dat winterkoninkje dat er lustig op los floot, ik zag het toen ik uit het overloopraam keek. Bij de dakgoot, in de clematis, zijn ze een nestje aan het maken, zagen we later.
Of zoals dit vlindertje, een blauwtje. Ik heb het weleens vaker in onze tuin gezien, maar nooit zolang dat ik het op de foto kreeg. Ik ben dol op vlinders, de rupsen van het koolwitje op onze broccoli vind ik minder, maar verder zie ik ze graag.
Volgens mij is het een boomblauwtje.
Maar ik laat me graag verbeteren...

Farmer is erg vroeg opgestaan vandaag want ze komen de stalmest (droge mest) uitrijden op het maisland en hij wilde eerst nog een hok uitmesten. Dan kan dat ook gelijk mee. De dochters hielpen ook mee, vóór schooltijd dus nog. Ze wilden het zelf...Verder is het grasland ook al bemest, alles kleurt al weer mooi groen.
En nu ga ik ook weer aan het werk... er is veel te doen. Ook weer niet erg, het verzet je gedachten en ik laat me er vandaag niet door opjagen. 'k Heb er gewoon wel zin in.... en zulke buien moet je benutten, is mijn ervaring....

donderdag 7 april 2011

Naar buiten!

Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar is er wel een voorbode van. De eerste hebben wij al weer gesignaleerd! Erg vroeg dit jaar. Elk jaar komen ze hier weer op hun oude nest terug, zo'n koppel of vier, vijf boerenzwaluwen. Ze hebben hun nesten in de garage en in de stal.

Het land is voldoende opgedroogd, het is lekker weer en dat betekent: de koeien kunnen naar buiten!
Nadat alle afrasteringen zijn nagekeken, gingen gisteren de deuren open.

Dat is altijd een leuke gebeurtenis.
Vanaf eind oktober hebben de koeien binnen gestaan.
Ze hebben dus wel zin om weer buiten te grazen!
Jongste roept ook dapper mee: Kom dan, kóm!

Het viel dit keer mee (of tegen?) met de gekke capriolen die de koeien soms uit kunnen halen.
Ze waren vrij rustig.
Het was ook al middag, de eerste dagen gaan ze nooit zo lang naar buiten, eerst even wennen.
Over dit pad kunnen de koeien bij ons gewoon heen en weer lopen. Als ze zin hebben gaan ze even naar de stal, wat brokken eten ofzo. Of als het regent, dan komen ze ook vaak naar binnen.
En als het weer opklaart, gaan ze weer naar de wei.
Omdat ze rustig waren, ook geen gekke dingen als door de draad gaan of in de sloot terecht komen.
Dat kan bij de pinken weleens anders zijn...

Nou, dame, veel plezier buiten.
Wij moeten vandaag binnen aan de gang.
Morgen een verjaardag, dus we proberen weer een aantal lekkere taarten te maken!



maandag 4 april 2011

Van het kastje naar de muur

Wat een heerlijk weer afgelopen zaterdag! Dus ook wat gedaan in de tuin. Ik heb een aantal Kaukasische vergeetmenieten in de tuin, die mij altijd weer verrassen met nieuwe, jonge plantjes die zomaar her en der opkomen. Het is best wat rommelig in de tuin, dus ben ik van plan om overal langs de borders een rand met dezelfde planten te zetten, dat lijkt me toch wat rust te geven, daarachter mag het dan meer een mengelmoesje zijn. Buxus is daar handig voor, maar dan moet ik de portemonnee weer trekken, ik kies voor een goedkopere oplossing. Dus een rand met vrouwenmantel en ik wil een lavendelrand ergens anders. Toen ik deze plantjes dus zag, heb ik ze ook met een flinke kluit omgepoot naar de rand, langs het paadje naar de deur. Het leuke hiervan is, dat het me niks kost én ik kan er vrij zeker van zijn, dat het volgend jaar al mooie, volle planten zullen zijn. Hij kan goed tegen schaduw, daar bij mijn voordeur, en na de (vroege) bloei heeft de plant erg mooi blad. En hij gedijdt goed in onze tuin.

Door al het tuinieren en knippen van verleden week is het ontrommelen binnenshuis wel achtergebleven. Toch heb ik nog wel iets gedaan. Maar, ik weet niet of dat bij jullie ook zo is, ik krijg altijd zo'n van-het-kastje-naar-de-muur gevoel tijdens het opruimen. Ik zal het uitleggen.
Ik ben dus bezig met kast A. Dan kom ik spullen tegen waarvan ik denk, oh, eigenlijk helemaal niet handig hier. Dat kan beter in rek B. Maar... rek B is ook best een rommel. Goed, eerst rek B dan maar doen, dat is toch niet zo groot. Rek B bevindt zich achter de deur van het kantoor. Zie je dus niet, als je binnenloopt. Hé, denk ik, ik kan hier ook wel het verpakkingsmateriaal zetten voor mp. Ik verkoop spulletjes via mp, en bewaar dus stevige enveloppen, stukken plastic, etc. Die staan in het zijkamertje. Dat is weer handig, krijg ik daar ook meer ruimte. Ondertussen ben ik dan al in 3 ruimtes tegelijk bezig hè.
Maar dit rek mag weer gezien worden.
De lege plank is voor de tijdschriftcasettes, die zijn nog niet allemaal uitgezocht...

Het nodige is ook helemaal de deur al uit: een oud wc kleedje met vlekken die ik er toch niet meer uitkrijg, oude badstof rompertjes heb ik bij de poetslappen gedaan (werken  heel fijn bij het schoonmaken van geschuurd houtwerk), doos met oude kerstkaarten weg... wat moet ik er toch allemaal mee?
Deze exemplaren zijn van een voerleverancier, die bewaar ik (geef me eens ongelijk).

En ook al diverse dozen met rommel weggegeven voor de rommelmarkt, dus ruimte komt er wel. Nou nog opassen dat ik weer niet teveel binnenhaal...
Intussen is mijn leus geworden: Hoe ruim ik mijn huis op? Meter voor meter...
Hoe maak ik de tuin netjes? Meter voor meter...
Op het moment dat ik weer een stukje klaar heb, wil ik even niet denken aan alles wat nog gedaan moet worden, maar kijk ik met tevredenheid naar dat stukje dat wel mooi, netjes en áf is.

vrijdag 1 april 2011

De geknipte knullen

Zoals beloofd: de foto's van de jongens die deze week een knipbeurt kregen.

Op dinsdag heb ik Middelste Zoon geknipt, hij heeft een zogenaamd kort herenmodel.
Daar heb ik bijna 3 kwartier over gedaan. Snelheid komt vanzelf, denk ik maar, ik wil het wel een beetje netjes doen natuurlijk.


Het is ook wel nodig...



Hij is er lekker van opgeknapt hè?


Op donderdag heb ik Oudste Zoon geknipt. Hem knip ik heel anders, nl. op dezelfde manier als een damesmodel in laagjes, alleen is het haar veel korter. Hier doe ik een goed halfuur over.


Ook best nodig....



Hem heb ik wel wat korter geknipt dan ik de vorige keren gedaan had.
Een gediplomeerde kapper zal er best het nodige aan zien, ik ben echt nog een beginneling. Maar dan wel één die best tevreden is met dit resultaat.
Ik zei tegen Middelste dat ik zijn pony nog moest doen (ik moet natuurlijk bij jongens spreken van kuif maar omdat ik de week ervoor Middelste Dochter al geknipt had, zei ik het verkeerd). Zegt hij even later: Heb je het paard nou al gedaan? Ik wist eerst echt niet waar hij het over had.... Ooh, je pony?? Ja, die....
Leuk altijd, die kinderuitspraken!

Jongste is niet geknipt, maar een tijdje terug geschoren met de tondeuse. Maar om het trio compleet te maken mogen jullie ook nog een blik werpen op hem:

Ik denk er hard over om zijn haar volgende keer ook met de schaar te knippen,
met de tondeuse heb je nl. veel meer last van die kleine kriebelhaartjes die overal tussen gaan zitten. Bij het knippen met de schaar niet, zeker niet omdat ik het altijd nat maak.

Nou ben ik best wel benieuwd wat jullie ervan vinden!
Fijn weekend iedereen!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...